Ben hiç görmedim ki tramvay… tramvay yazayım. Vapurda işte hayal meyal… nasıl yazayım.
Ankara’nın yokuşlu, yorgun yollarından geçtim. Memleketin dört bir kıyısını ucundan dolaştım. Maviliğinin derinini, yeşilinin asaletini gördüm. Dağına tepesine çıkamadım ama uzun ince yollarında yürüdüm… bir de insanını, insanlığını seçtim. Kimi zaman hoyrattı kimi zaman mazlum insanı. En nihayetinde yurdum insanıydı işte. Toprağının karakterini alan, savrulduğu yerde yaprak gibi uçan, bir tutunacak dal arayandı sadece, gördüm. Vardı zengini, yoksulu ve orta direği… O konu beni aşar dedim kurcalamadımdı zaten. Bana mı kalmış adalet istemek, bana mı kalmış (sorgulama)… Kuş kadar canımla düşünüp durduğum ne ki? Ne geçmiş içimden de solmuş çehrem. İçimde derya deniz, olmuş sonsuz bir evren… Ama nasıl anlatsam ki? Ne desem anlarsınız? Neresinden tutsam elimde kalan bir kısır döngüdür zaman. Bir gün güneşli bir gün bulutlu geçmiş, amannnn! Şimdi buradan devam et diye diyardan diyara yollamış seni ilahın. Yollar biter yenisi başlar, günler biter gece, geceler varır sabaha. Ya bir gün o sabah olmazsa diye iç geçirirsin. Mevla’m bilir der devam edersin, yorgun argın. Düşlerin düşmesin gözünden diye dayanırsın. Dayandıkça güçlendim sansan da yıpranırsın… Ankara’da tramvay ne arar? İstanbul sokaklarını dolaştıysan bulurdun da ne gerek var… şimdi kalabalık, gürültülüdür sokakları; kendini kaybedersin. Kendini bulmak isteyen dinginliğe gelsin. Bir koşu gidip dönmek varken, ne ararız dönülmeyen yollarda. Benim hayalim at koşturmak oysa… Dünyaya bir de tepeden bakmak niyetim. Belki o şehirde belki de bunda. Biraz da gerçeği görmek lazım. Rüyası gerçeğinden güzelse neyleyim. Biraz hayal satın bana. Bir parça şükür sevinçlerim olsun içinde. Bir gün bu dünyayı bırakırsam uhde kalmasın içimde. Hayallerimin Paris’i yoktu anlayacağınız. Hiç Venedik Gondoluna da binmek istemişliğim olmadı. Bir kitap, sessiz bir oda yeterdi her zaman. Dünyayı hayal etmek daha yeğ geldi. Bir tek işte, ah… Bir atın üzerinde uçabilseydim diyorum… “Beyoğlu’nda bir tramvay, raydan çıkmış vay.” dediğin sadece bir şarkı. Yemişim tramvayı…
