Yazmak eylem değildir, tutkuyla iz bırakmaktır.
Yazmanın terapi olduğunu, içimizdeki karanlıkları, yağmurları, karları, bahar güneşimizi, aydınlık ışıklarımızı, acılarımızın değerini, mutluluktan kelebeklerimizin uçuşlarını, kulağa hoş gelen ritim gibi ilhamla, kara kalemlerin dans ederek beyaz yaprakların renklendirilmesidir…
Şimdi size “Eylülde Sevmek İstedim Seni” eserinden bir yaprak armağan ediyorum…
İnsanların gurursuzluğunu mu?
Beni sevip de terk edenleri mi?
Yalan dolan aşklar yaşatanları mı?
Hayatımdaki zorluklarımı mı?
Acılarımla, tatlılıklarımla beraber büyüdüğümü mü?
Aşkın güzelliğini mi, doğallığını mı, şeffaflığın mı?
İnsanların yaptıkları yanlışları mı?
Dostluğun vefasızlıkları mı?
Ne yazsam olmuyor
Yazdığımda hayatım şiir olur…
2010
