Herkesin hayatında candan bir sevdiği olmalı…
Erkeğin gönül ortağım diyebildiği bir kadını,
Kadının, sımsıkı bir bağla güvenebildiği bir erkeği…
İnsanın tüm sırlarını paylaşabilecek bir de sırdaşı olmalı çünkü insan bireysel yalnızlığını tek başına gideremez. Ne mevkii makamlar, ne servet, ne de pahalı eşyalar asla bir insanın verdiği sıcaklığı veremez….
İnsan, hayatında en çok bir insanı sevebilir, bir insanı sevdiği kadar başka bir şeyi sevemez.
İşte bu yüzden öncelikle insana insan gereklidir…
*
Sevgi en büyük enerjidir.
Sevmek inanmaktır. İnanmak ve doğru insan olabilmek ise en büyük ibadettir.
İyi birisi olmak, çevresine ve topluma yararlı birisi olabilmek ise olması gerekendir.
İnanırsan sever, seversen inanırsın, derler…
Sevebilmek, doğru ve yapıcı her işin başıdır.
Sevebilmek güçlü olabilmektir.
Saygı duyabilmek ise, iyi günlerin hatıralarını kötü günde ortalığa sermemektir. Geçmiş her ne olursa olsun, olduğu gibi saklı kalması insanın kendisini büyütür.
İnsan, sakladığı sırları başkalarına anlatarak eski dostuna zarar vereceğini biliyor olsa da, aslında en büyük zararı yine kendisine verir çünkü karşısındakini kötülerken bir anlamda kendisinin de güvenilmez biri olduğunu ispat etmiş olur.
*
Özü, sözü bir olmalı insanın.
Yalansız, dolansız, kalbi ile dili aynı şeyi söylemeli…
Seviyorsa, sevgisi karşılıklıysa ne olursa olsun sevdiğine sahip çıkmalı…
Sevmiyorsa, sevmiyorum diyebilmeli, sevginin içine çıkar ilişkileri girmemeli…
Çünkü altınla, parayla kazanılan aşkın ömür süresi harcanıp bitene kadar devam edecektir.
İnsan sevmediği yerde de kalmamalı.
Zorla sevgi de olmaz…
Zorla insan kendisini sevdiremez.
Zorla birini de sevemez…
Ayrıca gitmek isteyen sevgi de durmaz, gider. Hiçbir anahtar, hiçbir kilit, hiçbir zincir gitmek isteyen sevgiyi tutacak kadar güçlü değildir.
Aşkın ve sevginin sihirli büyüsü hep içimizde olsun.
Bayramımız kutlu olsun…
