Gazze’de bir çocuk uyandığında bayram başka yerde eksik kalır… Bayram Aynası: Bir çocuğun kalbinde saklı anı
“Nereden başlarız bilmiyorum ama…”
Bayram günleri bir çocuğun aynasıdır.
Gözyaşını da, gülüşünü de yıllarca orada taşır.
Çünkü çocukluğun resmi, en çok bayramlarda çizilir.
Bir çocuğun bayramı, annesinin sabah telaşındaki sıcaklıkta, babasının ütülü gömleğindeki özenle başlar.
Şeker kokan cepler, kalabalık sofralar, sarılan kollar, biraz da heyecan…
Ama aslında bir çocuğun bayramı, en çok da “görülmek” demektir.
Gözlerinin içine bakılması, “Sen bugün çok güzelsin” denmesi, sevgiyle öpülmesidir.
Bayram, Bir Çocuğun Hatırlanmak İstediği Gündür
Yıllar geçer, bayramlıklar küçülür, insanlar göçer, şehirler değişir.
Ama bir çocuk, o eski bayram sabahını unutmaz.
Çünkü bayramlar, hafızamızın en parlak çerçevelerini taşır.
Bir çocuğun “sevildiğini sandığı” değil, “gerçekten sevildiğini hissettiği” günlerdir bayram.
Her Bayram, Bir Umut Ağacıdır İç Dünyasında
Bir çocuğun iç sesi şöyle fısıldar bayram sabahı:
“Bugün güzel bir şey olacak…”
İşte bu beklenti, umutla büyür.
Bayramda yaşadığı her güzel duyguyu, bir kenara koyar.
Yıllar sonra ne zaman kırılırsa hayat, işte o anılarla kendini onarır.
Çünkü bayram, çocuk için sadece bir gün değil, bir yaşam güvenliği gibidir.
Bayramlarda Yalnız Kalan Çocuklar
O gün başka evlerde kahkaha varken, yalnız odalara kapanan çocuklar da vardır.
Kavga sesleriyle uyananlar, anne-babasının yüzünde gülümseme bulamayanlar…
Onlar da bir şey öğrenir bayramda:
“Sevilmeyi hak etmedim galiba…”
İşte bu yüzden, bir çocuğun bayramı nasıl yaşadığı, onun gelecekte kendisini nasıl göreceğini belirler.
Bayramdaki değeri, kendi değer algısına dönüşür.
Bayramda Her Çocuğun Bir Kalbine Dokunun
Onunla göz göze gelin.
Sadece hediyeler değil, duygular verin.
Bir öpücük, bir sarılma, bir “İyi ki varsın” tüm çocukluğunu güzelleştirir.
Bayram, bir çocuğun aynasıdır…
O aynaya sevgiyle bakarsanız, büyüdüğünde kendini sevgiyle görecektir.
Peki Ya Gazze’de Bir Çocuk Bayrama Nasıl Uyanır?
Bir yanda bayram sofrası kurulur,
Diğer yanda Gazze’de sofrasız, oyun yeri yıkılmış, anne-babasını kaybetmiş çocuklar…
Bayram onların kalbine uğramıyor artık.
Çünkü bir çocuk, savaşta önce umudunu, sonra gülüşünü kaybeder.
Gazze’de bir çocuk, bayram sabahı bombaların sesiyle uyanır.
Onlar için “bayram” kelimesi; kayıp, korku ve yalnızlıktır.
Bir çocuk, nerede doğarsa doğsun, sevgiyle yaşama hakkına sahiptir.
Ama Gazze’de çocuklar bu bayramda bile sadece hayatta kalmaya çalışıyor…
Bayram, Her Çocuk İçin Aynı Anlama Gelmiyor
O yüzden kendi çocuğumuza sarılırken, bir başka çocuğun yokluğunu da unutmayalım.
Bir yanımızda sevinç varsa, diğer yanımızda bir acı da taşırız.
Gerçek bayram, dünyadaki her çocuğun güvende ve umutla uyanabildiği gündür.
