TRY - Türk Lirası
EUR
15,2213
USD
13,4772
GBP
18,2044
CNY
2,1319
-5 C
Ankara
-0.1 C
İstanbul
3.5 C
İzmir
26 Ocak 2022, Çarşamba
Diğer
    Ana SayfaYazarlarBüyüdükçe anladım

    Büyüdükçe anladım

    Avatar of selim burak şahin
    Selim Burak Şahinhttps://haberton.com/
    Selim Burak Şahin, 10 Aralık 1995, İstanbul doğumlu. Sağlık mezunu ama gıda sektöründe kariyer yapıyor. Geçen sene "bilmukabele" adında ilk deneme kitabını yayınladı. Uzun zamandır Wattpad, instagram gibi platformlarda yazılar yayınlıyor.

    Haftanın Öne Çıkanları

    Küçükken, büyüyünce mutlu olacağımı düşünürdüm. Yaş aldıkça bunun mümkün olmadığını maalesef büyüdükçe anladım, ben büyüdüm ama benimle birlikte büyüyen öyle çok şey vardı ki…

    Küçükken, büyüyünce mutlu olacağımı düşünürdüm. Yaş aldıkça bunun mümkün olmadığını maalesef büyüdükçe anladım, ben büyüdüm ama benimle birlikte büyüyen öyle çok şey vardı ki...
    Küçükken, büyüyünce mutlu olacağımı düşünürdüm. Yaş aldıkça bunun mümkün olmadığını maalesef büyüdükçe anladım, ben büyüdüm ama benimle birlikte büyüyen öyle çok şey vardı ki…

    Hayatın sorumlulukları, gelecek kaygıları, bitmek bilmeyen günümüz dertleri şöyle bir yana dursun, benimle birlikte büyüyen bir de annem vardı. Küçük bir çocukken her şeyimle ilgilenen, ufacık bir tartışmada beni kendine küstüren canım annem. Ben onunla, o’da benimle büyüdü.

    Bir zaman sonra rollerimiz de değişti, artık her söylenene alınan ben değil annem olmuştu. Bu Hayattaki en son isteyeceğim şey annemi üzmek, incitmek olabilir ama ben büyüdükçe daha çok üzüldü sanki annem. Sırf bu yüzden keşke küçük kalabilseydim diyorum bazen…

    Küçükken, mahalledeki arkadaşlarımla oyun oynarken, birbirimizle amansız bir yarışa girerdik, büyüyünce o yarışlarda değişti. Artık arkadaşlarımla birbirimize karşı daha acımasız, daha anlayışsız olduk. Hayat bir oyundu belki de ve bu oyunda kötü arkadaşlar her zaman en güvendiklerin olurdu. Büyüdükçe bunun daha iyi farkına vardım…

    İnsan insana muhtaç yaşar hayatını, bunu zamanla gün geçtikçe çok daha iyi anlıyor insan. Kimseden bir şey beklemeden yaş almayı, olgunlaşmayı isterdim ama bunun mümkün olmadığını, insanlara ihtiyacım olduğu zamanlarda anladım…

    Küçükken büyüyünce mutlu olacağımı, her şeyi tek başıma başarabileceğimi düşünürdüm. Maalesef hayat beni yanılttı, büyüdükçe insanlara daha çok ihtiyacım oldu.

    Ben hiç yalnız ağlamak istemedim hiç yalnız gülmek, eğlenmekte istemedim. Tıpkı çocukken olduğu gibi, büyüyünce de yanımda yöremde benimle ilgilenen, üzüldüğümde beni güldürmeye çalışan insanlar olsaydı yanımda, belki daha mutlu olabilirdim.

    Ama ben büyüdükçe ve insanları da gerçek anlamda tanıyıp idrak ettikçe yalnızlaştım, olgunlaştım…

    Ben büyüdüm, büyüdükçe de hayatın farkına vardım. Yalnızlık bir tercih meselesi değil, hayatın bize sunduğu bir çeşit zorunluluk maalesef.

    Haber Bültenimize Abone Ol

    En son haberler, teklifler ve özel duyurulardan haberdar olmak için.

    Çok Okunan Kategoriler

    Güncel Haberler

    İlgili Haberler