Veda etmeyi bilmeyen kişi, zihnini bir duygusal çöplüğe çevirir. Aynı şarkılar, aynı hatıralar, aynı konuşmalar, aynı yarım kalmış insanlar…
Her biri, zihinde tekrar tekrar dönen bir film gibi oynar. Her seferinde biraz daha yorar, biraz daha tüketir. Çünkü insan, yaşamadığını değil bitiremediğini taşır.
Bazı insanlar hayatımızdan çoktan gitmiştir ama biz hâlâ onları içimizde misafir ederiz. Üstelik onlar bu misafirliğin farkında bile değildir. Onlar yaşamlarına devam ederken, biz geçmişteki bir anıyı, bir gülümsemeyi, bir cümleyi saklar, sakındıkça çoğaltırız. Ama biriktirdiğimiz şey aslında anılar değil, çöpler olabilir.
Zihin, fazlalığı sevmez. Tıpkı tıkanmış bir odada nefes almanın zorlaşması gibi, geçmişin yükleriyle dolmuş bir zihinde de sağlıklı düşünmek ve hissetmek güçleşir. Vedalaşmamak, her yeniye şüpheyle yaklaşmak demektir. Çünkü hâlâ eskiyi korumaya çalışıyoruzdur.
Neden Veda Edemeyiz?
Kayıp hissinden korkarız. Bir şeyin sona ermesi, bazen bir parçanın bizden kopması gibi gelir. O yüzden bitirmeyi değil, sürüklemeyi tercih ederiz.
Alışkanlıkları terk edemeyiz. Ne kadar yıpratsalar da bazı insanlar tanıdıktır, ezberimizdir. Ve tanıdık olan, her zaman daha güvende hissettirir.
Belirsizlikten kaçarız. Geçmiş ne kadar acıtsa da bellidir. Gelecek ise bilinmez. Ve insan, çoğu zaman acı tanıdıkları; umut belirsizliklere tercih eder.
Zihinsel Temizlik Cesaret İster
Tıpkı evdeki bir çekmecede yıllardır işe yaramayan ama “belki bir gün lazım olur” diye atılmayan eşyalar gibi, bazı insanları da öylece zihnimizde tutarız. Ancak zihinsel ferahlık, ancak o çekmeceyi boşaltmakla başlar.
Bazı mesajlar silinmeli.
Bazı fotoğraflar silinmeli.
Bazı duygular, artık kapanmalı.
Eskiden Kurtulmayan, Yeniye Yer Açamaz
İnsanın en büyük yanılgısı, geçmişin kapanmamış kapılarından yeni bir gelecek beklemesidir. Oysa geçmişin üstü örtülmeden, hiçbir yeni tam anlamıyla gelemez. Yeni bir ilişki, yeni bir dostluk, yeni bir umut bile… Yer bulamaz.
Veda, bir kopuş değil; bir onarımdır.
Zihni boşaltmak, yeni düşüncelere alan açmaktır.
Kalbi temizlemek, yeni duygulara yer hazırlamaktır.
Her vedalaşma, biraz kendini seçmektir. Geçmişin tozlu raflarında değil, bugünün taze nefesinde kalmayı seçmektir. Unutma, yeniyi yaşamak istiyorsan önce eskiden çıkmalısın.
