Manisa’nın kalbi durdu. Yalnızca bir belediye başkanını değil, bir kardeşi, bir evladı, bir dostu, bir yol arkadaşını yitirdi bu şehir.
Şimdi sokaklar sessiz, sabahları ilk ışıkta makam aracından önce halkın kapısını çalan o adam yok artık. Ferdi Zeyrek, 48 yaşında, ömrünü Manisa’ya adamış bir gönül neferi olarak bu dünyadan ayrıldı. Ardında tarifsiz bir boşluk, gözyaşıyla yoğrulmuş bir yas bıraktı.O sabah şehir uyanmadı. Manisa’nın dağlarında güneş doğmadı. Vatandaşlar birbirine sarıldı, gözler doldu, ağızlardan tek bir cümle döküldü: “Ferdi Başkan gitti.” Gitti ama arkasında öyle bir iz bıraktı ki, bir ömre değil, bir çağa bedel…
Bir vatandaş bir gün sormuştu ona:
— “Korumaların nerede başkanım?”
Ferdi Zeyrek gülümsemişti o kendine has, samimi haliyle:
— “O da ne ağabey?” demişti.
Ardından gelen o sessizlikte herkes şunu fark etti: Bu adam halkın arasına karışarak yürüyen, çarşı esnafına selam çakıp çocukların başını okşayan, gece yarıları hâlâ sokakta olup dert dinleyen bir halk adamıydı. Evinden sabah sekizde çıkıp gece ikilere kadar çalışan, dinlenmeyi unutan, makamda değil sokakta oturan bir belediye başkanıydı o. Göz göze geldiği herkesle konuşan, suskunun da bir dili olduğunu bilen, kalpten kalbe yol kuran bir insandı.
Ve şimdi… Cenazesinde izdiham vardı. İğne atsan yere düşmezdi. Yaşlısı, genci, kadını, erkeği, çocuğu, engellisi, işçisi, memuru, köylüsü, kentlisi… Hepsi oradaydı. Çünkü Ferdi Başkan herkesin başkanıydı. Ama bir sahne vardı ki, tarifsizdi.
CHP Genel Başkanı Özgür Özel, gözyaşlarına boğulmuştu. Ferdi Başkan’ını, kardeşini, yol arkadaşını, mezara kendi elleriyle koyarken dağ gibi bir adamın nasıl da yıkıldığını gördü Manisa. O an yürekler parçalandı. Ve şimdi… Geriye sadece bir soru kaldı:
Bu ölüm incelenmeli.
Kamuoyunda bazı ihmal iddiaları konuşuluyor. Eğer gerçekten bir ihmal, bir eksiklik, bir göz yumulmuşluk varsa; bu yalnızca Ferdi Zeyrek’e değil, tüm bir halka yapılmış bir kötülüktür. Tüm hukukçulara çağrımdır: Bu işin peşini bırakmayın. Bu ölümün arkasında ne varsa ortaya çıksın. Ferdi Başkan, her şeye layıktı ama böylesine zamansız bir gidişe asla. Biz onu unutmayacağız. İsmini, yaptıklarını, halkla kurduğu o sahici bağı her zaman anlatacağız. Manisa artık başka bir şehir olacak.
Daha eksik, daha sessiz, daha yaralı.
Ama Ferdi Zeyrek’in ışığı, bu kentin sokaklarını aydınlatmaya devam edecek.
Onu toprağa koyduk belki ama yüreğimizde hâlâ dimdik ayakta.
