Toplumların kaderini yalnızca hükümetler ya da siyasi partiler belirlemez; sahnenin görünmeyen fakat en güçlü aktörleri her zaman Sivil Toplum Kuruluşları’dır.
Bugün, dünyada olduğu gibi Türkiye’de de STK’ların etkinliği artık bir tercih değil, zorunluluk hâline gelmiştir. Çünkü devletin yetişemediği noktada merhamet, dayanışma, bilinç ve hak arayışı ancak örgütlü toplumun iradesiyle anlam bulur. STK’lar; mahallede bir çocuğun elinden tutan gönüllüdür, işçinin hakkı için mücadele eden sendikacıdır, depremde ilk sahaya inen koordinasyon gücüdür, hasta bir ailenin kapısını çalan iyilik köprüsüdür. Onlar, toplumun vicdanını kurumsallaştıran, sesini güçlendiren, taleplerini görünür kılan yapılarıdır.
Bugün sosyal, ekonomik ve insani meselelerin karmaşıklığı; STK’ların yalnızca destekleyici değil, aynı zamanda yol gösterici olmasını da zorunlu kılıyor. Karar vericilerin attığı her adımın sahadaki yansımasını en iyi gözlemleyenler yine STK’lardır. Bu nedenle onların raporları, önerileri ve eleştirileri toplumsal gelişimin pusulasıdır.
STK’lar etkin rol aldığında:
- Demokratik katılım güçlenir.
- Hak arama bilinci yaygınlaşır.
- Sosyal yardımlar doğru kişiye ulaşır.
- Politikalar sahadaki gerçekler üzerine inşa edilir.
- Ve en önemlisi, toplumun omurgası sağlamlaşır.
Bugün bir kez daha görüyoruz ki; güçlü STK, güçlü toplum demektir. Sesini duyuramayanın sesi, yalnız kalanların yoldaşı, adalet arayanın nefesi yine STK’lardır. Bu yüzden her bireyin, her kurumun ve özellikle yerel yönetimlerin STK’larla işbirliğini artırması; katılımcı, dayanışmacı ve adil bir geleceğin en temel anahtarıdır. Toplumun iyileşmesi, STK’ların etkinliğiyle başlar. Bugün, yarın ve daima…
