Değerli okurlar, Ankara’da yaşayan her “can” bilir ki, bu şehirde navigasyon cihazları sadece birer aksesuardır.
Çünkü sabah evden çıkarken açık olan o dümdüz yol, öğlen vaktinde bir anda “arkeolojik kazı alanına” dönüşebilir. Ankara’da asfalt, her zaman sürprizlere gebedir!
“Burayı Dün Yapmamışlar mıydı?” Paradoksu
Ankara insanı profesyoneldir; her sabah aynı yoldan giderken bir anda karşısında o meşhur turuncu dubaları gördüğünde, zihni saniyenin onda birinde alternatif 4 rota oluşturur. O dubaların başında duran, elinde turuncu bayrak olan o “can” görevliyle göz göze geldiğinde, aranızda sessiz bir liyakat anlaşması imzalanır. O bayrağı sağa sallar, sen direksiyonu kırarsın. Ne bir sitem, ne bir korna… Çünkü bilirsin ki Ankara’da yol çalışması, şehrin bitmeyen enerjisinin bir göstergesidir!
Toz, Toprak ve “Gıcır Gıcır” Kiralık Araba
Hele bir de altındaki o kiralık araba tertemizse, o kazılmış yola girmek tam bir profesyonel sabır testidir. Lastiklerin o taze çakıl taşlarıyla yaptığı dans, sanırsın bir senfoni orkestrasıdır. Arabanın içi toz olmasın diye camları sıkı sıkı kapatıp, dışarıdaki o devasa iş makinelerine “Kolay gelsin can” edasıyla bakmak, gerçek bir Ankara beyefendiliğidir. O araba o yoldan sağ salim, çizilmeden çıktıysa, işte liyakat o şoför koltuğundadır!
Alternatif Rotaların Gizli Güzelliği
Yol çalışması sayesinde hiç girmediğin ara sokaklara girersin Ankara’da. “Vay be, burada böyle bir fırın mı varmış?” dersin, “Şu park ne güzelmiş” diye iç geçirirsin. Aslında o dubalar seni engellemez; seni yeni keşiflere, yeni “can”larla tanışmaya zorlar. Ankara’da her kapalı yol, aslında yeni bir maceranın başlangıcıdır.
Hayat yolu da Ankara yolları gibidir canlar… Tam “Dümdüz gidiyorum” dersin, önüne bir duba koyarlar, “Arkadan dolan” derler. Önemli olan o dubaya sinirlenmek değil, o ara yollardan geçerken de dürüstlüğü ve nezaketi elden bırakmamaktır. O tozlu yollardan geçip akşam eve vardığında, aynada gördüğün o yorgun ama vakur gülümseme, senin en büyük liyakat nişanendir.
