Mutluluk her şeyimizin olması mı? Bazı insanlar ekonomik sıkıntı çekmeden doğarlar, paranın alabileceği her şeye sahiptir. Her istediğini satın alabilir, en iyi tatile gider, en güzel evlerde oturur, bir giydiğini bir daha giymez. Bazı insanlar ise bir tas çorbaya muhtaç olabilirler. Zor şartlarda yaşayıp kıt kanaat geçinirler…
Şöyle sorgulayalım: Hayattaki zorluk ya da sıkıntılar bir sınav mıdır? Yoksa o kişiye yüklenmiş mecburiyetler midir? Hayat düz bir yol değildir. Engebeler, inişler, çıkışlar olacaktır. Arabanın lastiği patladı diye arabayı terk edip kaçamayız değil mi? Araba yolda giderken lastiği patlarsa bir şekilde hal olur; eskimiştir, yol kötüdür. Ama biri bilerek keser ve zarar verirse daha acı olur, hayatımıza giren anlamadığımız kişiler gibi.
Hayatın getirdiklerini bir şekilde taşıyoruz, çok sorgulamıyoruz. Bazen inanç dünyamızın kapıları açılıyor; şükür edip dua ediyor, sabır istiyoruz. Bu bizi iyileştiriyor. Bazen isyan ediyoruz, herkesi suçluyoruz. Yaşadıklarımız bizi zorluyor; geçmişten gelenler bazen bir pranga oluyor, zincirler uzuyor, bazen kesip atabiliyoruz.
Hayatın en önemli anlamı, hayatımıza dahil olan insanlar. Kimileri her zaman yanımızda olup sevdiğimiz, değer verdiğimiz kişiler. Kimileri bencil olup anlayamadığımız, bazen üzüntü veren kişiler; kişiliğimizde etkili oluyordur. Kimse mükemmel değil ama özünde iyi olmayan, sadece kendini düşünen, istek ve taleplerini hırs ile almak isteyen kişiler de hayatın bir parçasıdır. İyiliği hiç bilmeyen, belki geçmişi, belki genleri de kötü olan insanlar; onlar iyiliği bilememişler, yaşamda başkalarına zarar vererek hayatta kalmayı başarmış kişilerdir.
İyilik ve kötülük… Biz yargıç değiliz, kimseyi adalet terazisinde ölçemeyiz. Hatalarımız da olsa iyi olmak için çabalayan tarafta olabiliyorsak Rabbimize şükürler olsun. Kötü neden kötüdür, neden suç işler; sayfalarca yazılabilir. En tehlikelisi bence iyi gibi görünüp kendini tehlikede hissettiğinde sana her türlü kötülüğü yapabilecek insan tipidir. Belki de bu insan arafta kalmış, kendini hiç tanıyamamıştır. Mutluluk bence dikenli bir tarlada çiçekleri toplayabilmektir. Unutmayalım, her insan kendinden sorumludur. Hayattaki rollerimizi kendimiz belirleriz ama kimsenin mutsuzluğu olmayın; sadece dua alabilecek yüreklere sahip olalım.
