Sezen Aksu; ”İşte biz o gün tükeneceğiz” derken bugünleri düşünmemiş belli ki. Şimdi olsa ”İşte biz bugün tüketeceğiz” derdi.
Bundan üç beş yıl önce 2000’li yıllar için tüketim çağı dendiğini duymuştum. Gözümün önüne market alışveriş arabası gelmişti. Ağzına kadar dolu hatta ikinci alışveriş arabası bile doluydu. Sürekli bir şeyler aldığımız düşünerek çok mantıklı gelmişti. İşin aslı öyle değilmiş.
Duygular tüketiliyor, enerjiler tüketiliyor, sevgisiz insanlar, duygu yoksunu bedenler sarıyordu her yanımızı. Neredeyse kendimiz de olmasak bizi sevecek hiç kimse kalmıyordu.
İlişkiler artık günlük bile değildi saatlik, anlık olmaya başlamıştı. Her şeyi hızla tüketirken sevgiyi kıt kanaat veriyorduk etrafımıza. Bir insanı, bir hayvanı, bir çiçeği bile severken çok zorlanıyorduk. Artık sevdikçe çoğalmıyordu sevgi ve hayat sevince hiç de anlatıldığı kadar güzel değildi.
Her şeyin alternatifinin var olduğu bu çağda bir tek sevginin alternatifi yoktu oysaki.
