Eğitim sistemimiz, bugün laiklik ilkesine yönelik ciddi bir tehditle karşı karşıya. Atatürk’ün “fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür” nesiller yetiştirme hedefi, sistemli bir biçimde zedeleniyor.
Laiklik, yalnızca bir anayasal ilke değil; aynı zamanda toplumsal barışın, eşitliğin ve çağdaşlaşmanın temel taşlarından biridir. Ancak son yıllarda alınan kararlar ve uygulamalar, bu ilkeye sırt çevrildiğini açıkça gösteriyor.
Okullarda din eğitiminin zorunlu hale getirilmesi, alternatif inançlara veya inançsızlığa sahip öğrencilerin haklarının hiçe sayılması anlamına geliyor. Müfredat değişiklikleriyle bilimsel yaklaşımın yerini dogmatik öğretiler alıyor. Evrim teorisinin müfredattan çıkarılması, bilimsel düşünceyi baltalayan en somut örneklerden biridir.
Laiklik, yalnızca din ve devlet işlerinin birbirinden ayrılması demek değildir. Laiklik, bireyin inancını özgürce yaşayabilmesi, aynı zamanda hiçbir inanca zorlanmaması demektir. Ancak bugün, eğitim sistemi üzerinden bir nesil tek bir dünya görüşü doğrultusunda şekillendirilmeye çalışılıyor. Bu, toplumsal dokuyu zedelemekle kalmaz, geleceğimizi de karartır.
Bu süreçte sorumluluk, yalnızca iktidarda olanların değil, suskun kalan herkesindir. Aydınlar, akademisyenler, eğitimciler ve veliler olarak sesimizi yükseltmek zorundayız. Gelecek nesillerin özgür bireyler olarak yetişmesi için laiklik ilkesini savunmak bir tercih değil, bir zorunluluktur.
Unutulmamalıdır ki laiklik olmadan demokrasi olmaz. Bugün okullarımızda baş gösteren bu tehlikeyi görmezden gelmek, yarının otoriter düzenine zemin hazırlamaktır. Eğitimin özgürleşmesi, laikliğin korunmasından geçer. Ve bu mücadele hepimizin omuzlarında bir sorumluluktur.
