İyi ki doğdun iyi ki varsın… Yıl 1 Ocak 1995 bir kar tanesi düştü dünyaya onun elinden tutan bir melek ile açtı gözlerini semaya mutlu bir sevinç ile sarıp sarmaladılar seni o güzel insanların ilk evladı oldun kız çocuğu berekettir dediler, derin derin çektiler kokunu içlerine bu bir cennettir.
En güzel ismi fısıldadılar kulağına ZEYNEP ZEYNEP ZEYNEP bu isim Arapça kökenli bi kız ismidir efendimiz (s.a.v.) min kızlarından birisinin ismidir belki de kaderi aynı olsun maksadıyla konulmuş güzelliğini ve ahlakını ondan alsın diye taçlandırılmış Zeyn-u Eb kökünde babasının süsü anlamına gelir. Annesinin ve babasının gözünde hala bir çocuk, hala kıymetli bir mücevher nidasındasın.
Yol Uzun ve Meşekkatli
Kim bilir ne zorluklarla büyüdün, ne hastalıklar atlattın bunu yaşayan bilir. Etrafında dönüp durdular bizim çektiğimizi çekmesin diye lakin her insanın bir maksadı birçok imtihanı olacağı gerçeğini değiştirmedi bu durum derken bir kız çocuğu daha geldi dünyaya el ele büyüdünüz iki erkek evladı gibi sırt sırta verdiniz, iki güzel kız anne ve babanızın yükünü aldınız belki de ağır bir yükten sonra nefes aldılar ve sizin gibi evlatları olduğu için gurur duydular.
Okullar okudun, başarıdan başarıya koştun, belki de birkaç kişi sevdin ama bunlar gelip geçici hevesler oldu tabiki anlamak o yaşlarda mümkün değildi bunlar tamamen hayat tecrübesi ve insan tanımak adımları oldu senin için belki de hepsi gerekliydi yaşadıklarının, senin olgun insan olabilmen içindi.
Gönül bir insana düştü her şey çok güzel artık yüzükler takıldı vakit evlenme vakti her şey güzel giderken imtihan olunmadan olur mu bir şeytan düştü önüne bütün güzelliği bozdu istemsiz ve gözyaşlarıyla çıkardın o yüzüğü parmağından elinde olmayan sebeplerle kuruldu temeli olmayan bir yuva, ne annenin nede babanın rızası olmayan bir yuva, ilk başından sonuna kadar sallantıda olan bir yuva, ne suçun vardı senin, kimin tavuğuna kışşş dedidin, kime karıştın masum olduğunu anlatamadın belki de aylarca bi şeytan yüzünden, işte bununla başladı hastalıklar, üzüntüler, gözyaşları ama o şeytanın unuttuğu bir şey var. ALLAH AZZE VE CELLE…
İŞTE ANNESİN…
Bir melekten bir aslan parçası geldi dünya ya ”acaba yaşar mı, bu nasıl büyüyecek, acaba bana anne der mi” gibi düşüncelerle kucağında sana gülümsediği zaman bütün dertleri, hastalık ve üzüntüleri iyileştiren, unutturan seni hayata ve umuda tekrar bağlayan, yeniden ayağa kaldıran bir uyarı, bir telakki gibi seni şeytanın elinden kurtaran ismi de vesilesi de EMİR…
Unutmamak gerekli her ağır bi imtihandan sonra mutlak bir rahatlık ve ferahlık vardır. Maksat imtihanda sabır ve tefekkür etmeyi bilmektir.
ALLAH KALAN ÖMRÜNÜ GEÇEN KISMINDAN DAHA HAYIRLI VE BEREKETLİ EYLESİN ZEYNEP ve EMİR
Sevgi ve Saygılarımla…
