Sarıyer Edebiyat Günleri’nin uzun yıllar Genel Koordinatörlüğünü üstlenen ve İstanbul’un edebî hafızasına önemli katkılar sunan Özcan Aydın, Sarıyer Belediyesi’ndeki görevinden emekli olurken, geride yalnızca bir kariyer değil, edebiyatla örülmüş güçlü bir miras bırakıyor.
Birinci yılını dolduran Mümkünlerin Kıyısında, Aydın’ın hayatla, edebiyatla ve insanlarla kurduğu bağın izlerini taşıyan özel bir eser olarak okurla buluşuyor. Kitap, “Kalemime Renk Olanlar” bölümüyle başlarken Yaşar Kemal’den Fakir Baykurt’a, Orhan Kemal’den Yalvaç Ural’a uzanan güçlü isimler yalnızca yazarın kalemine değil, okurun dünyasına da dokunuyor.
Bu isimlerin açtığı pencereden bakıldığında, Özcan Aydın’ın yalnızca bir yazar değil; edebiyatın içinde büyüyen, onu yaşayan ve yaşatan bir isim olduğu açıkça hissediliyor. Işık Baykurt’un satır aralarında beliren öngörüsü, Işık Öğütçü’nün işaret ettiği aydınlık kalem ve Feryal Öney’in öğretmenliği, bu yolculuğun tesadüf olmadığını ortaya koyuyor.
Mümkünlerin Kıyısında, yalnızca bir yaşam öyküsü değil; umutsuzlukla karşı karşıya kalanlara, yeniden ayağa kalkmanın mümkün olduğunu hatırlatan bir anlatı niteliği taşıyor. Halil Genç’in “duygulu bir kararlılık öğretisi” olarak tanımladığı bu eser, özellikle hayallerinin önünde engeller hissedenler için güçlü bir rehber sunuyor.
İstanbul’un ilham veren dokusu ise kitabın ruhunu besleyen en önemli unsurlardan biri olarak öne çıkıyor. Kireçburnu’ndan Boğaz’a uzanan bu anlatı, hayallerin dalgalarla taşındığı bir metafora dönüşüyor. Aydın’ın kaleminde İstanbul, yalnızca bir şehir değil; bir başlangıç noktası, bir ilham kaynağı oluyor.
Henüz lise yıllarında, sınırlı koşullarda arkadaşlarıyla çıkardığı Umudun Işıltısı adlı dergiyle edebiyat yolculuğuna ilk adımını atan; aynı yıllarda kalemiyle kaderini yazmaya başlayan Aydın, hayatın farklı duraklarından geçse de yönünü hep edebiyata çeviriyor. Zorluklarla şekillenen bu yolculuk, okuru da satırlar arasında kendi iç dünyasına doğru bir yolculuğa çıkarıyor
Kitap; Kalemime Renk Olanlar, Başlarken, Bana Gelince, Gençlik Heyecanları, Üniversiteli Olmak, Aşk, Evlilik ve Çalışma Hayatı, Yine Yeniden bölümleriyle ilerlerken Eve Dönüş ile son buluyor. Her bölüm, yazarın hayatındaki bir dönemi olduğu kadar, okurun da kendi hikâyesine dokunan bir anahtar işlevi görüyor.
Sarıyer Edebiyat Günleri ise bu yolculuğun en somut yansımalarından biri olarak dikkat çekiyor. Zülfü Livaneli’den Türkan Şoray, Küçük İskender, Latife Tekin, Sunay Akın, Ayfer Tunç, İnci Aral’a kadar pek çok önemli ismi bir araya getiren bu proje; söyleşiler, atölyeler ve etkinliklerle edebiyatı geniş kitlelerle buluşturdu. “Herkesin bir öyküsü vardır” anlayışıyla şekillenen bu süreç, edebiyatın birleştirici gücünü gözler önüne serdi.
Özcan Aydın, yalnızca yetişkin edebiyatıyla değil, çocuklara yönelik kaleme aldığı Gökyüzünü Kaybeden Yıldız eseriyle de dikkat çekiyor. Akran zorbalığıyla özgüvenin oluşmasında zorlanan çocuklara umut ve hayal gücü aşılayan bu eser, yazarın farklı kuşaklara dokunma isteğinin güçlü bir yansıması olarak öne çıkıyor.
Bugün geriye dönüp bakıldığında, Özcan Aydın’ın kaleminden çıkan her satırın aynı noktaya işaret ettiği görülüyor:
Hayat, tüm zorluklarına rağmen mümkünlerin kıyısında yeniden yazılabilir.
“Yüzüm denize dönük, içim mümkünlere… Her şeyin başladığı yerdeyim: Mümkünlerin kıyısında.” sözleriyle dile gelen bu ruh, yalnızca bir kitabın değil, bir yaşamın özeti olarak okurun zihninde yer alıyor.
