Herkes ayak basmak istiyor kayıp ülkenin keşfedilmemiş topraklarına. Oysa ben çoktan o kayıp ülkenin asi prensesiyim.
Herkesin kalbi bir başka kırılıyor bu topraklarda.
Kimi başkalarına çamur atmakla meşgul
Kimi yaptığı hataların bedelini ödemekle
Kimisi de çamura saplanmış bedenini kurtarmakla meşgul.
Bu topraklarda birilerinin işi yolunda gitsin diye yanlış olan davranışlar doğruymuş gibi gösterilir.
Hesap vermeler, yalan söylemeler, inkar etmeler
Neden bu ikilemler bilinmezliğe yol açan kapıda nöbet tutar.
Oysaki biz iki yaşındayken dondurmamız yere düştü diye ağlayan çocuk değimliyiz.
Asiyiz ama aynı zamanda aşığız.
Mutsuzuz ama aynı zamanda umutluyuz.
Sevmiyoruz ama saygı duyuyoruz
Sözde helal süt içtik, içirdik ama baksan o da çiğ.
Atakan Korkmaz demiş ya; Kazanırken bile kaybeder insan, nefes alıp vermek gibi mesela. Bir nefes kazanırken diğerini kaybeder
Sevdiğini kazanırken sevenini kaybeder
Geçmişini kazanırken zamanını kaybeder
Ve sağlığını kazanırken hayatını kaybeder
Buralar benim ülkemin toprakları ben yönetiyorum, ben hüküm sürüyorum.
O yüzden sen ve başkaları, sizler her toprağa ayak basmaktan çekinin.
Her ülkeye prens yada prenses olmaktan vazgeçin.
Her toprak keşfedilmez, her toprağa ayak basılmaz
Yapabileceğin şey sadece dokun toprağa.
