Doğumla başlayan hayat bir ömrü kapsıyor. Çocukluk, okul yılları, üniversite, kurs, iş, derken hayatımızın otuz yılı koşuşturmalar ile geçmiş. Ölümü bilerek yaşayan insanoğlu bir istek ile donatılmış. Sürekli bir gayesi ile yaşamaya devam ediyor. En değerli zamanı kimisi dolu dolu ve kaliteli geçiriyor. Kimi insan dünya zevkleriyle bitirdiği ömrün farkına vardığında geç kalmış oluyor.
Hepimiz bir aile kavramı içerisinde yaşıyoruz. Kan bağımız olan insanlar var. Evlenerek ailemizden kendimize ait bir hayatı kuruyoruz. Bazen evlenmiyoruz yalnızlığı tercih ediyoruz. İşimizi bazen biz belirliyor bazen şartlar. Çok istediklerimiz çoğu zaman olmuyor. Dayanamayacağımızı düşündüğümüz acılar yaşıyoruz. Sevdiklerimizi elimizle gömüyoruz. Bizi dünyaya getiren annemizi kaybediyoruz. Üç beş gün sonra işimize gidip her şey normalmiş gibi çalışıyoruz. Belki eğleniyoruz belki alışıyoruz. Ölüm de evimizin kapısını çalmış içimizden birini baki hayata almışken biz fani hayatın tekdüzeliği içinde kayboluyoruz.
Bu kadar olayı yaşarken psikolojimiz ruhumuz ne vaziyette hiç düşünüyor muyuz? Alışmak kolay mı? İnsanoğlu uyumunu sağlayabilen bir varlık bazen tek istediğimiz şey anlaşılmak oluyor. Aslında her bireyin bazen tek istediği anlaşılmaktır. Sıcacık bir gülümseme içtenlik ile sadece nasılsın diyebilmek çıkarsızca sevmek bütün bunlar bu kadar kolayken her şeyi zorlaştıran yine insan faktörüdür.
Son dönem duyarsız bir toplum içerisindeyiz ev, iş, maddi, bir alem içerisindeki koşuşturmacada sevdiklerimizi ihmal ediyoruz. Anlaşılmak kavramı bizden çok uzaklara gitmiş. Öncelikle manevi kapılarımızı açmamız gerekiyor. Zamanın kıymetinin farkına varmalıyız. Hoşgörülü ve sevgiyle davranmak insanlara yardım etmek gerekiyor. İçimizden gelen sevdiğimiz şeyleri yapmalıyız. Bize değer veren insanları sevdiğimizi söylemek her iki tarafa da iyi gelecektir. Teslimiyet göstermek güzel şeylerin davetiyesini beklemektir. Hayatta iyi ve kötü olaylara bir şekilde alışıyoruz. Bazen sizi anlayan biriyle içtiğiniz bir kahve dünyanın en güzel hediyesidir. Bizi anlayanların olduğu bir dünya diliyorum. Sevgiyle kalın.
