Bedenim topraktan yaratıldı ve yine toprağa döneceğim bunu biliyorum. Günümüzdeki Yecüc ve Mecüclerden sığınaktır Yaratıcı.
Ruhumun yaratıcıya ulaşması, onun yanında olması ödüldür benim için. Yarın öbür gün toprak olacak bu bedenim. Alın da gözünüz doysun artık! Her gün yamyam sürülerinin insanları acımasızca katletmelerini dinlemekten yoruldum. Evet, bu duruma alışamadığım için yoruldum. Ben, dinlerken bile acı çekiyorken sadece yaşamak isteyen insanları öldürürken onların ne acılar çektiğini düşünmek istemiyorum. Düşündükçe deliriyorum. Bana deli diyorlar ya işte tam da bu yüzden deliyim! Hepsi sizin saçma hırslarınız yüzünden ölüyor. Kendinizden başka kimseyi düşünmüyorsunuz.
- Kadınlara önce tecavüz sonra bebeklerle beraber ölüm.
- Ne suçları var?
- Ne hakkınız var?
- İğrençsiniz! iğreniyorum. Midem bulanıyor.
Deliyim çünkü bunları yapanlara yapmak istediklerim normal şeyler değil. İnsanlık dışı muamelelere karşı insanlık dışı muameleyle karşılık vermek istiyorum. Evet, tam anlamıyla bir vampir oluyorum.
Tecavüzcüler, bu dünya sizin cehenneminiz olsun. Kıyamet en çok sizin için kopsun. En ağır cezaları yaşayacaksınız ister karma deyin buna ister ilahi adalet ama er ya da geç layığınızı bulacaksınız. Buna bütün kalbimle inanıyorum. Ölümü hak etmiyorsunuz. Cezanız bir kere ölüm değil bin kere ölüm olsun. Ölün, yeniden dirilin ve aynı cezayla farklı şekillerde ölüm acılarını tadın. Size karşı içim asla soğumayacak.
Din, dil, ırk, mezhep ayrımı yapanlar. Sizlerden hep nefret ettim. İnsanlara saygı duymak varken ayrıştırdınız. İnsanların algılarıyla oynayıp, birbirlerine düşman ettiniz. Tek siz olun istediniz. Yahu daha şu dünyayı birbirinize dar ettiniz. Koskoca dünyaya bir sığamadınız be! Uzaymış… Evrene de sığamazsınız siz bu doyumsuzlukla(!)
Dili ayrı bunun, öldür gitsin(!)
Başka ırktan bir kadın mı? işgal ettiğiniz topraklarda yaşayan bir kadınsa tecavüz edin sonra da o psikolojiyle bırakın (!)
Dini farklı mı? linçleyin(!)
Ne kadar kolay bunlar sizin için? Farklı bir kültür tanımak varken ve o kültürü serbest bırakmak varken farklılıkların hepsini yok etme arzusu içindesiniz. Yobazlık kanınıza işlemiş.
Mağdur insanların sesleri kulaklarımda çınlıyor hiç duymamama rağmen. Her gece başımı yastığa koyduğumda o insanları düşünüyorum. Ben yatağımda rahatça yatabiliyorken masumlara edilen işkenceler, sesler rahat bırakmıyor. Siz yapıyorsunuz cezasını bizler çekiyoruz. Daha doğrusu ben çekiyorum.
Uyanın artık uyanın!
Kalu Bela da verilen sözler her defasında hatırlatılıyor bizlere.
Yaratan, her defasında kendini hatırlatıyor. Görmüyorsunuz.
Sadece yaşamak istiyoruz. İnsanca yaşamak. İnsan olarak yaşamak. Farklılıklara saygı duymak.
Kaç insanın evini yaktınız?
Bunlar sorulmayacak mı? Susamıyorum ben. Susamıyorum. Sustuğumda kendimi suçlu hissediyorum.
Kıyamet koptuktan sonra mahşer yerini çok merak ediyorum. Herkes eşit olduğunu gördüğünde yaratıcı suallerini yönelttiğinde ne yapacağız? Tanklar, toplar, tüfekler kısacası öldürmeye dayalı olan her şey elimizden alındığında, çırılçıplak bir şekilde öylece orada ne yapacağız? İster inanın ister inanmayın zalimliğe karşı sustukça kendimi dilsiz şeytan olarak görüyorum ve ağır suçluluk hissediyorum. Bana, o gün ”Ey kul! bunlar olurken sana verdiğim bu yazma imkanını neden kullanmadın? Neden bir karınca kadar olamadın?” Bu satırları karalarken bile tüylerim diken diken oluyor. Gerçekten korkuyorum. Bana bu sorular sorulduğunda ben ne diyeceğim? Elim kolum bağlı mıydı diyeceğim? Değildi ki.. Yaratıcımız beni tutan bir engel koymamıştı önüme.
Haberleri izlemeye korkar oldum. Tecavüz, ölüm… İnanın bana intihar etmek için çok girişimim oldu ama her defasında bir şeyleri değiştirebileceğime inandığım için yaşamak istedim. Hala inanıyorum. Hala içimde bunların biteceğine dair bir inanç var.
Ben acizim.
Ne olur bana zalimlerin zulmüne ”dur” diyebilme, masumların yaralarını sarmaya çalışma fırsatı ver Allah’ım.
Kendi dertlerim var evet ama bir başkası ağlarken gülemiyorum. Bu dünyaya boşuna gönderilmiş olamam.
Bir Zülkarneyn olamam belki ama bir karınca kadar olabilirim. Dertleniyorum Allah’ım…” Zalimin zulmü varsa mazlumunda Allah’ı var” umuduyla yalvarıyorum sana. Yardım et… Allah’ım bunların önüne nasıl tek başına geçebilirim ki? Karınca ağzındaki su ile İbrahim Peygamberi kurtarabildi mi? Her yer yanıyor Rabbim ve ben, bu yangının sönmesini istiyorum artık. Biliyorum ben çok günahkar biriyim ama ne olur Habil ve Kabilden beri hüküm süren bu süreç bitsin artık.
