Mehmet Metinkaya

Benim bir trenim var, inersem bu da benim ayıbım olsun. Tren yolculuğu zamanı! Sizin treniniz nerede? Siz hiç trene bindiniz...

Altı cennet üstü bahar kadın! Ben ağlayan çocukla ruhumu, o yüzündeki morluğunu açıklayamayan anneyle mutluluğumu yok ettim. Gülmemi beklemeyin! Ah...

Nedir aşkın en güzel yanı? Önü Lavanta bahçeli bir eve takmış bir durumdayım artık siz anlayın öyle hoş bir zamandayım....

Özlem ya bu akıldan gidivermez, çırım, çırım çırpındırır insanı, siz bu duygu yaşamayın olur mu? Bana pek iyi gelmedi, sonbahar...

Görüyorsunuz değil mi? Nasıl da geçiyor hayat, nasıl da tek bir kelime etmeden geçiyor anca arkasında izler bırakıveriyor. Bu hayat...

Gölgelere sığınalım, sarılalım birbirimize kimsenin görmediği yerde şiir okuyalım! Bir ağacın gölgesi... Ah gölgeler yok mu şu gölgeler, ne çok...

Sizlerin de fobileri var mı bilemiyorum ama benim bir çok konuda fobim var mesela aşka karşı. Fobim aşk diyorum, hobim...

Bir tren yolculuğu değil mi bu hayat? Dura, dura son durağa doğru ilerliyoruz! Bugün oturdum ve hayatın aziz ilerleyişi aklıma...

Mutluluğu saklamışlar herhalde siz gördünüz mü hiç bu aralar? Arıyorum, arıyorum fakat bulamıyorum. Şu aralarda değişik bir olayı fark ettim....

Ruhu dinlendirmek için bir yere gitmeye gerek yok, eline kalemi alıp değişik güzel şeyler çizmek, kitap okumak, sanal alemdeki oyunları...

Öncelikle selamlar sevgili okurlar, yakın zamandaki bir temasımdan ötürü Covid-19 testimin sonucu (Pozitif) çıktı. Duygusal Covid Halindeyim... Bu durumu okula...

Gidelim uzaklara, unutalım her şeyi! Sizde hiç oldu mu? Böyle alıp başınızı kimseyi tanımadığınız diyarlara gitme isteği. Hani nasıl diyeyim...