Gizem Abanoz

Ah yolları beklemekten geçen sevdiğim. Ah o kırılan her şeye inat umut etmekten vazgeçmeyen gözlerin fısıldasınlar adımı. Yorgun usul usul...

Şansa inanır mısınız? Yada inanıyorsanız şansı kendiniz mi yarattığınıza yoksa şansın doğuştan gelen bir şey olduğunu mu düşünüyorsunuz. Kader algısı...

Güler yüz her kapıyı açmakla meşhurdur. İnsanlar neden somurtur neden yüzlerini ekşiterek bakar ki? Onca yüreğe dokunacak tebessüm varken, neden...

Yaz sonlarına doğru yaklaştıkça insanı biraz hüzünlendiren biraz da mutlu eden anlar oluyor. Geçmiş biraz daha geçiyor çünkü, geri de...

İnce ruhlu olmak iyi mi sizce? İnsanlar kırılmasın diye kendini hiçe saymak yada seni anlamaları için çaba harcamak işte o...

Bir balıkçı teknesi gibi sarsılıyorum, yutkundukça için için denizler gibi ağlıyorum. Yağmurla doluyor gökyüzü, fırtına kopar derinden.. Bir balıkçı teknesi...

Bazen öyledir bazen hiç yok olmak değil hep var olmak istersin, ne olursa olsun var olmak. Amacı belirsiz bir var...

Güneş vazgeçmeyenlerin yoluna doğar, güneş bazen durmayanların, yorulsalar dahi vazgeçmeyenlerin yoluna doğar, yolun sonuna gelmeden ihtimaller üretenlerin bakış açısına doğar....

Tüm insanlığa sesleniyorum; Hani bir varmış bir yokmuş ya masallar hep böyle başlar, dünya da bizlerin geçici olduğu rüyadan uyanınca...

Herkes gibi olmak mı? Herkesten farklı olmaktan ziyade kendin gibi olup iz bırakmak mı? Peki sen hangisisin? İnsanlar neden yaşar?...

İnsanlara güvenmek zorunda olmak, zorunda olarak yaşamak o kadar kötü ki. Eskiden insanlar birbirlerine gözleri kapalı güvenirmiş bilirlermiş ki konu...

Zaman zaman o uçsuz bucaksız derinliklerde anlamını yitirmiş cümleler vardır. Yer yer çıkarlar raflarından oracıkta beliriverir aynadan yansıyan kendi yüzümüz...