Unutursanız fısıldayan insanlar biriktirin!… ‘Korkuyorum’ diyordu neden dedim, ‘yok olmaktan’ dedi…
10 çocuklu bir ailenin iki numarasıydı. Çocukluğu İç Anadolu’nun bir köyünde geçti. İlkokuldan sonra yatılı okumaya gitti İstanbul’a. Üniversiteye kayıt olduğu yıllarda 42 yaşındaki babasının vefat haberini aldıktan sonra başladı ‘baba’lık vazifesi… Daha evlenip yuva kurmadan ‘baba’oldu. 6 kız, 3 erkek kardeşi için köyden şehre bir köprü oldu. Evlendi, üç kız bir erkek çocukla daha da taçlandı babalık vazifesi.
Şimdi 80’lere merdiven dayayan bu adamın hayatını çevreleyen en önemli görevdi ‘babalık’… İktisat mezunu, emekli banka müdürüydü. Hayat onun için sorumluluklarından ibaretti. Duygusal ama bir o kadar da vakurdu. Ağladığı çok az görülmüştür. Hayata karşı hep soğukkanlı ve dirençliydi. 80’lik delikanlıydı.
Hala her işe koşturur, hiç yaşlanmamış gibi yaşardı. Ama birdenbire değişti her şey… Delikanlı hali onu geçmişe sürükledi… Doğup büyüdüğü köyde başına gelen bir kaza sonrası geçirdiği beyin kanaması onu yine o köy evine götürdü bıraktı. O avludaydı, o tarladaydı, baba evindeydi… Artık hayat gerçekle hayal arasındaki o ince çizgide ilerliyordu onun için.
Gerçekliğe döndüğü zamanlarda ‘babam’ diyordu ‘çok genç öldü. Bana bıraktı babalığını, bende elimden geleni yaptım’… Hayatını çevreleyen bu sorumluluğu hala yerine getirememekti korkusu… Her yerde kardeşleri vardı. Onlarla yatıyor onlarla kalkıyordu. Gerçeğe yaklaştığında iyileşmem lazım diyor ve gece gündüz uyumayarak kaçıyordu ‘yok olmak’tan.
‘Korkuyorum’ diyordu ‘yok olmaktan’…
Hangimiz korkmuyoruz… Hayat bir anda tüm gerçekliğinden kopabiliyor. Tüm alışkanlıklarınız yerini yenilerine bırakabiliyor. Bugüne kadar ne yaşadıysanız yanınıza kâr kalırken, ne şimdinin ne de geleceğin bir anlamı kalıyor. Bilinçaltınız sizi alıp o en gizlediğiniz yere atıveriyor…
‘Ya unutursa!’…
***
Unutursan yeni bir hayat başlayacak
Hiçbir şey artık eskisi gibi olmayacak…
Flulaşan bir gelecekle netleşen geçmişin arasında bir noktada akıntıya karşı kulaç atacaksın…
Ve hayat bir yerde kendini yeniden kurgulayıp bir çıkış yolu gösterecek.
Bu hep böyle olacak.
Öyle ya da böyle hep hazırlıksız yakalayacak.
Farkında ol ve bu hayatta en önemli şeyin kaybolduğunda elini tutacak insanlar biriktirmek olduğunu unutma…
Çünkü sen unutursan onlar unutmaz!
