Bazı yaşamlar vardır. Şiir gibidir. O hayatı yaşayanlar da şairidir o şiirin yaratıcısı, o şaheserin sanatçısıdır.. Şiirsel hayatların çevresindeki insanlar da kendisi gibi şairdirler ve şair ruhlu insanlardır.
Yürekleri naif, kibar, sevgi dolu, düşünceli, anlayışlı ve diğer insanlara göre vicdanları daha gelişmiş, etik bilen, az bulunur ruhlara sahip doğuştan sanatçılardır. Dünyayı toz pembe görmeyi isterler. Barış içinde ve şiirle dolu. Hayatı şiir olmuş, kendisini şiirlere adamış insanlar vardır. Ömürleri beste ve güfte yapmakla geçmiş insanlar vardır. Maddiyattan önce ruha, kişiliğe, karaktere kısaca insan olmaya önem veren insanlar. Bu insanlar iyi-kötü dengesini kurarlar.
Aslında her insanın içinde yumuşak bir ruh vardır. Aşk, insanoğluna bahşedilmiş bir duygular bütünüdür. Kimi saklar içinde, göstermez. Kimi de yaşam biçimi olarak kağıtlara döker hissettiklerini. Ortak nokta da buluşulur mutlaka. Duygusal bir söz yada şarkıda ortak hisler gün yüzüne çıkar elbet. Herkes kendinden birşeyler bulur. En ciddi en katı insanın bile yüreğinin sızladığı, kendine dahi itiraf edemediği bir aşkı, bir mazisi, kısaca duygusu vardır.
Sevdiği şarkısında hatırladığı bir yürek, içini titreten bir dürtüsü vardır. Herkes edebiyat sever. Herkesin bir hikayesi vardır bu hayatta. Herkes kendi hayatının şairidir. Diğer insanlardan biraz daha yoğun duygularını yaşayan, şiir gibi yaşamların başrolunde olan insanların kıymetini bilmek gerek. Bizlerle güzelliklerini paylaşan tüm güzel insanlara selam olsun.
Bir İstanbul beyfendisi eşimin dizeleriyle sizleri başbaşa bırakıyorum.. Okuyan herkese teşekkür ederim. Okuyan gönülleriniz var olsun.
İnsanlar Ölümü Taşıyor Elerinde
Mevsimler kışa dönüyor yine,
Ağaçlar yapraklarını döküyor,
Rüzgarlar savuruyor yaprakları,
Yıldızlar kaybolmuş gökkubbeden,
Ay yüzünü göstermiyor,
Sanki küsmüş,
İnsanlar kış gibi soğumuş birbirinden,
Güneş saklanmış kara bulutlar arkasına,
Göğü kaplayan bulutlardan hüzün sağanak olmuş,
Yağıyor yüreklere,
Kızılcık çiçekleri açmış yeryüzünde,
İnsanlar ölümü taşıyor ellerinde…
Ben Sana Anlatamıyorum
Mısra Mısra dökülüyor kalemimden
Sana olan tüm duygularım,
Yetmiyor sayfalar
Anlatamıyorum sana
Sonra yırtsam diyorum göğsümü
Rabbimin senin aşkınla nakşettiği yüreğimi versem ellerine
O anlatsa içimdeki seni
Benim “sen” olduğumu o anlatsa sana
Seni sevmenin
Bu dünyada seninle olmanın verdiği hazzı yaşamayı
Cennete girmek gibi olduğunu
O anlatsa sana
Seni sevmek dünyadaki tüm günahları senin için işleyip
Ve cehennemde senin için yanmayı
Göze almak gibi seni sevmek
İşte bunu anlatamıyorum
Anlatamıyorum…!!
