Değerli okurlar, can okurlar… Bugün sizi çocukluğumun geçtiği o buram buram samimiyet, mertlik ve komşuluk kokan sokaklara, Demet Lalegül 10. Sokak’a götüreceğim. Hani sadece 10. Sokak deyip geçmeyelim, bizim aklımıza ve çocukluğumuza kazınan o eski adıyla: Şehit Hüseyin Açıkbaş Sokağı!
Ah be can okurlar, ne günlerdi o günler! O zamanlar koca Yenimahalle’de tek bir Merkez Karakolu vardı. Sokağımıza o yeşil üniformalı polis abilerimiz eski Fransız modeli Renault arabalarıyla ağırdan süzülerek girdi mi, mahallede akan sular dururdu!
Ama nasıl bir saygı, nasıl bir hürmet! Şimdiki gibi değil; bizim rahmetli babaannelerimiz, annelerimiz polis arabasını gördü mü hemen balkona, kapı önüne çıkardı. “Evladım devriye atarken yorulmuşsunuzdur, gelin bir soluklanın” diye tepside sıcacık çayı, yanında pötibör bisküvisini eksik etmezdi. Polis abilerimiz de arabadan inip o çayı hürmetle yudumlar, mahallenin huzurunu nizamıyla korurdu.
Biz çocuklar da tabii Renault arabanın etrafında pervane olurduk! Arkalarından bağırırdık: “Ooo selam polis abi! Ben de büyüyünce kesin polis olacağım ha!”
Kaderin tatlı cilvesine bak sen can okurlar… Polis olacağız diye nida atarken, dönüp dolaşıp gazeteci olduk! Ama ziyanı yok; kamuya, millete, devlete hizmetin her türlüsü başımız üstüne. Ha elinde telsizle nizamı korumuşsun, ha elinde kalemle kamu yararına hakikati yazmışsın… Niyetimiz bir, kanuna nizama hürmetimiz bir!
Bir de bizim 9. Sokak’la 10. Sokak’ın arasında devasa bir boş arazi vardı (hani şimdilerde okulun durduğu yer). Ula o arazide mahalleler arası bir futbol turnuvaları düzenlerdik ki, inan olsun Real Madrid ile Barcelona gelse o hırsı gösteremez!
Plastik topu önümüze katar, tozun toprağın içinde dizlerimizi kabarta kabarta koştururduk. Akşam ezanı okundu mu herkes anasının “Çay hazır, eve gel!” sesiyle dağılırdı. Yorgunluktan bitap düşerdik ama dünyalar bizim olurdu.
Demem o ki değerli can okurlarım… Zaman geçiyor, sokakların ismi değişiyor, binalar yenileniyor; ama o eski Şehit Hüseyin Açıkbaş Sokağı’ndaki komşuluk, polise gösterilen o helal saygı ve o çocuksu neşe gönlümüzde daima taptaze kalıyor.
Demem o ki can okurlarım; biz kurallara, kanuna, büyüklere saygıyı o sokaklarda öğrendik. Neşemizi de mertliğimizi de o tozlu mahalle maçlarında tescilledik!
Haber ton com’un çok kıymetli okurlarına Demet’ten, Lalegül’den, Beşevler’den kucak dolusu selamlar! Çayınız daima demli, bisküviniz taze, çocukluk neşenizi sakladığınız gönlünüz daima huzurlu olsun!
