Halıma döktüğüm, ne yaptıysam çıkmayan, şarap lekesi umurumda değil. En sevdiğim hırkamı kaybetmiş olmam, düşüp de kırılan taa İzmir’den aldığım heykelcik, ne hali varsa görsün. Her şeyden önce kendini sev!
Haftalardır gitmediğim, süresi biten tatil paketim, sana da güle güle Nicedir almak istediğim, “Bebek Kolonyası, “Parfüm alerjim var da” bozuldu diye çıldırdığım, kahve makinem, umurumda değilsiniz. Aldığım 2 kilo, derdim değilsin. 48 idim…”60 oldum sefam olsun” Dip boyam, iki gün daha beklemesin..
Çünkü “Saçlar gitti” ve kadın dediğin kısa saçlı olur, ama zaten hiç ihtiyacım yok ki. Amma velakin, Hani pazara gidip taze, Sebze alacaktım ya, aklıma bile gelmiyor. Sesiyle beni delirten şıp şıp musluk, sinirime dokunmuyorsun bile artık.
Sevginin eksiği de , fazlası da aynı… “Vitamin eksikliği” gibi… Yüreklerimizi yarım bırakıyor Umutsuz.. Sevgisiz.. Aşksız.. Geçen her gün “Kayıp Oluyor” İnsanoğlunun “ömrüne” “49 yaşımın”…. Bana verdiği olgunlukla Kalbimin sol aynasına…. diyorum ki…!!! Ben….!!! “Bulutlara isim vereceğim” seninle.. sen de umurumda değilsin artık.. Kişisel kederim, hırsım, derdim, planım ne varsa yok artık! Hiç biri umurum da değil. Ama can kızım umurum da Onu öpmeden sarılmadan yola düşmesin. Kedim, her gece çıksın yatakta yatsın tamam.
Anam babam her gün seslerini duymazsam yaşayamam…dedim “Ellerimle Toprağa verdim” Dostlarım, arkadaşlarım sağ mı?? İş çıkışı eve vardı mı ekip arkadaşlarım? Peki ya tanımadıklarım? Onlar nasıl? İyiler değil mi? “Sen iyi ol” Ruhumun sana çok, ihtiyacı var, Gündelik yaşamlarımızın, gereklilikleri manasız artık. Gözyaşım, kederim, acım, hırsım, hayallerim, arzularım artık hayatta olmayanlarımıza.
Kim acı çekiyorsa onunla birlikte eğiliyor başım. Akıyor yüreğim Zaman bu zaman oldu bizim için. Sen ben değil “biz” nasılız vakti işte şimdi Şimdi zaman yok kendi derdimize dertlenmeye. Olsun varsın beklesin, beklemesi gereken ne varsa… Belki her şeyi zamana bırakmak yerine, Zamanında bıraksaydık, mutlu olacaktık..! “Önce kendini sev ki.. tüm dünyan güzelleşsin…!!
