Siz bir insanın içini görebilir misiniz? Duygularını, düşüncelerini, bir katil olduğunu ya da bir hırsız olduğunu bilemeyiz, kimse bilmez.
Bir söze denk geldim; insan beyaz bir kâğıt gibi gelir, saçları siyah doğar, yıllar geçer defter dolmuş saçlar beyazlamış… Kimin yeri nerededir bilemezsiniz. Kötü bildiğiniz insanlar iyi, iyi bildikleriniz kötü olmuş. Akraba dediklerinin kuyu kazar, komşular akraba olmuş.
İnsan aslında özünü bulmalıdır, önce kendini tanımalıdır. Kimse ile rekabete girme, rakibin kendin ol. Kim ne almış, kim ne yapmış ilgilenme. Dünyadan habersiz kal demek değildir bu. Gör, bak, oku öğren, öğret ama bir amacın gayen olsun. Eleştir ama kırma, özür dilemesini bil. Sor, öğren, güdülme araştır.
Dünya kurulduğundan beri insanlar hep topluluk yaşamış, yer edinme çabası içine girmiş, bunun için savaşlar yapmıştır. Dünyada haritalar kaç kez değişmiştir. Güçlü olan her şeyden haberdar olmuş, her şeye sahip olma arzusu onu hep körüklemiştir. Çoğu kez güçlü zalim olmuş, adalet terazisi hep sapmıştır. Yok, olan kavimleri, çıkan tufanları, yaşanan kıtlıkları niye yaşadın bir düşün. Yaşamak için gönderildiğin dünyada misafir olduğunu unuttun. Baki olduğunu sandın. Kadın ve erkek hangi ara bu hale geldi.
Cinsiyetsizliği normal sanan, kendi cinsini tercih edenleri destekleyen, bunu normalleştiren, dizilere konu eden, ahlakı saptıran, aynı kardeşin aynı adama âşık olduğu, töre cinayetlerini savunan, kadını değersizleştiren dizilerin reyting rekorları kırdığı, çıplaklığı özgürlük olarak gören zihniyetler yok olmaya mahkûmdur.
Televizyon insanı bağımlı hale getirmiştir. Saçma sapan kadın programları, nimetin yarışmalarının yapıldığı, ziyan edildiği kültürsüz insan tartışmalarını izlemektense tarafsız haberi bulursak izleyip, okuyup çoğu zaman yararlı programların takibini yaparak bütçe ölçütünde gezmeyi tercih edeceğiniz bir hayatınız olsun.
Kimse bilmez, bazen bildiğiniz gerçeklerin kocaman bir yalan olduğunu öğrenirsiniz. Düşünmeden konuşmayın, konuşmadan önce düşünün.
