İhanetin bedeli, bazı yaralar var ki hiç kapanmıyor ne kadar affetmek istesen de düzelmiyor.
Kırılan yer kalp size düzenli ihanet yalan affedilmiyor geriye dönüp baktığında acıdığın sadece zaman olarak kalıyor.
Ben birinin ahını alıp sonra da mutlu olan hayatına öylece bir şey olmamış gibi devam eden kimseyi görmedim. Uzun ilişkilere baktığımızda pişman olan tek şey zamandır “Ben hiçbir şeye acımam pişmana” acıdığım kadar”
Bazen hikayenin başından sonuna kadar düşündüğünde haklı haksız ayırmaya çalışıyorsun
Bitirilmemiş ve son söz söylenmemişse hep başa dönülüp geçmiş ile yaşanıyor. İhanet o kadar büyüktü ki ben bir enkaz altında kaldım ama o aramadı ben ne haldeyim bilmedi deniliyor.
İçinde bir türlü affedemiyorsun
Gidene mi zor kalana mı tartışmaya açık bir konu. Bence gidene zor, giden neyden gittiğini neye sırt döndüğünü anladığı noktada perişanlığını anlatacak söz bulamadığında büyük bir yalnızlığa dönüşüyor.
Hiçbir sorun yokken bitirilmişse bir taraf hep açıklama bekliyor, kafasında o kadar büyütüyor ki onu büyük bir problem haline geliyor bilinmezlikler ortadan kalksa herkes zaten yoluna devam edecek hiçbir bilinmezlik bilinen kadar zor değildir, o yüzden herkes bir açıklamayı hak eder.. Gittiğin noktada muamma olmamalısın her şeyi şeffaf yaşarsan, herkes daha mutlu olur… Sevgi ile kalın
