Değerli Canlar, yine geldi o mübarek ay… Ankara’nın o kendine has, biraz gri ama çokça harbi havası, Ramazan’ın gelişiyle beraber bir başka kokmaya başladı. Ama gelin eğri oturalım doğru konuşalım; Ankara’da Ramazan demek, aslında büyük bir “sabır ve nezaket sınavı” demektir.
Pide Kuyruğu: Ankara’nın En Demokratik Meydanı
Ankara’da iftara 15 dakika kala pide kuyruğuna girdiyseniz, orası artık bir fırın önü değil, bir “psikolojik harekat” merkezidir. Arkadaki dayı “Kardeş biraz ilerleyelim, top patlayacak” derken, öndeki abla “Sıcak çıksın diye bekliyoruz evladım, acele etme” diye ayar verir. İşte o an Ankara insanının o profesyonel sabrı devreye girer. Kimse sırasını bozmaz ama herkes birbirini gözüyle bir güzel “tahlil” eder. Pide sıcak gelince o tüm gerginlik biter, herkes bir anda “can ciğer” olur.
Trafikteki “Huzurlu” Yarış
İftara son 10 dakika kala Ankara trafiğindeyseniz, sanki herkes gizli bir profesyonel ralli pilotuna dönüşür. Konya Yolu’nda, Eskişehir Yolu’nda o sessiz ama iddialı yarış görülmeye değerdir. Kimse korna çalmaz (çünkü herkes yorgun), ama herkes o gaza öyle bir liyakatle basar ki, sanırsın iftar sofrasında altın madalya verilecek! O telaşın içinde birine yol verdiğinde aldığın o “eyvallah” selamı, dünyanın tüm ödüllerine bedeldir.
Sahur Sükuneti ve Ankara Ayazı
Gecenin bir yarısı Ankara’nın o ıssız sokaklarında sahur için ışıklar yandığında, şehir bir anda dev bir huzur hanesine dönüşür. O vakitlerde kimse ne işi düşünür, ne geçmişi, ne de yarının dertlerini… Sadece bir dilim peynir, bir bardak demli çay ve bir de “can” sağlığı olsun yeter. Ankara’nın o meşhur ayazı bile, sahur vakti balkona çıktığında insanın yüzünü dövmez, sanki “Hadi can, bugün de her şey güzel olacak” diye fısıldar.
Ankara’da Ramazan; samimiyeti profesyonelliğe, telaşı huzura, ekmeği ise dostluğa dönüştürme sanatıdır. Süsü püsü, abartıyı bir kenara bırakıp; sadece dürüst bir gülümsemeyle sofraya oturabilmektir.
Gönlünüz ferah, sofranız harbi “can” dostlarla dolsun.
