Hayal bir çok insanı ayakta tutmaya devam eden tutkudur. İnsan evladı hayatı boyunca hayaller kurar, kimisi kurduğu hayallere kavuşur kimisi ise kavuşmaz.
Hem bazı hayallere kavuşulmaz bence ama olsun, kurulan hayallere kavuşsak da kavuşamazsak da hayal kurmak insana iyi geliyor.
İnsan hayal kurunca ruhen rahatlıyor ve mutluluk vücudunun her zerresine girip seni kendine aşık edebiliyor.
Bizler hayallere mi aşığız , hayal kurmayı mı seviyoruz yoksa hayal kurarken yaşadığımız o tatlı hissin mi hastasıyız, bence hepsi ya sence ?
Hem baktığımız vakit hasta kimse sağlığına kavuşmak ister, bekar evlenmek ister, fakir zengin olmak ister, işsiz iş sahibi olmak ister, kimisi kavuşmak ister, kimisi ayrılmak ister, yani işin kısası hepimizin olmasını istediği ve hayal ettiği bazı beklentileri vardır.
Bunda hemfikir olduğumuzu düşünüyorum lakin bence asıl önemli olan hayallerimiz değil asıl önemli olan hayallerimiz için verdiğimiz çaba.
Herkes hayal kurar ama herkes hayali için çabalamaz ve savaşıp mücadele etmez. İşte tüm mesele de bu aslında. Mücadele edebilmek ,zorluklara direnip hayali için alın teri ile çabalamak, çabalayabilmek. Dikenlere rağmen yürüyebilmek ,yenilgilere inat o yolda yürümeye devam edebilmek. Korkularını ve kaygılarını gözünde büyütmeden hayali için yaşayabilmek. Bu saydığım şeyler kurduğumuz hayallerden daha kutsal ve kıymetlidir. Hayaline kavuşma yolunda döktüğün onca ter , hayalini yaşamaya başladığın anda ki mutluluk gözyaşlarından daha değerlidir.
Hem hayallerine kavuşmuş insanlara gidin sorun, sen nasıl başardın ? diye.
Hepsinin vereceği ortak cevap emek, çaba ve inanç olacak.
Önce bir hayalin olacak sonra o hayalin için emeklerin ve çabaların olacak ve kurduğun o hayale derinden inanacaksın sonrası mı? Allah’ın izniyle ve yardımıyla hayallerini yaşarken bulacaksın kendini.
