Eskiden mi güzeldik, eskiler mi güzeldi? Hayatımız çok boş ve anlamsız mı geliyor, hiçbir şey bizi mutlu etmiyor mu? Eskiden sevgi vardı saygı vardı şükür vardı.
Komşuluk vardı, dert dinlenir sır saklanırdı, alınan gösterilmez iyilik gizli yapılırdı. Bir değer önem verilirdi. Şimdi insan ilişkileri pamuk ipliğine bağlı, kimsenin kimse için çok bir önemi yok ilişkiler çıkar düzeyinde birliktelikler bile sadakatsiz ve güven içermiyor. Çünkü gerçek sevgi yok denecek kadar az.
Şimdi komşuluk yok, yüksek siteler kalabalık binalar komşuluğu bitirdi, büyük marketler küçük esnafı öldürdü. Kasadaki çalışanlar bıkkın, bir günaydın kolay gelsin bile denilmiyor. Yakında onların yerini de robotlar alır. Yapay zeka hayatımıza girdi, duygular rafa kaldırıldı. Nasıl yaşlanırız, ne yemeliyiz, nereye gitmeliyiz her şeyi ona sorar olduk. Bizim zevklerimiz, ilgilerimiz, duygularımız yok mu? Yapay zekaya çok mu ihtiyacımız vardı?
Bilimsel alanlarda belki evet ama sosyal hayatımızı yönetmesine niye izin veriyoruz. Biz insanız, duygusal bir varlığız, gelişen teknoloji bizi yok mu ediyor? Kitap, gazete yerine dijitali çıktı her şeyin hazırı var, çoğu şey yavan, tatsız, tuzsuz. Klasik söz eskiden mi güzeldik, eskiler mi güzeldi. Cevap biz eskilerdeki yüreğimizi ve insanlığımız kaybettiğimiz için geçmişe özlem duyuyoruz.
