Çocuğunuza söylemekten kaçınmanız gerek sözler! İletişimde kelimeleri doğru ve yerinde ifade ettiğimizde doğru iletişimi kurabildiğimizde birçok sorunu ortadan kaldırabiliriz.
Çocuğunuza tepkinizi gösterirken bazı sözlerden kesinlikle uzak durmalısınız. “Neden?” sorusuyla başlayan cümleler, çocuğu suçlayıcı sözlerdir. “neden?” sorusu yerine “ne? ” sorusunu ne oldu? Ne düşünüyorsun? vb.) sormalısınız
Neden daha yemeğini bitirmedin, neden daha yatağına gitmedin, neden neden soruları ile eleştirilmek onur kırıcıdır. Her şeye ağlıyorsun, her şeyden korkuyorsun.
Çocuk gibi davranıyorsun, bıktım artık senin dertlerinden ne halin varsa gör, söyleyeceğim baban uğraşsın seninle…
Hiçbir şeyi beceremiyorsun. Bir şeyi doğru yapabilsen şaşıracağım, aynı babana çekmiş huyun, dayın da böyleydi, ben senin yaşındayken böyle mi yapabilirdim,
Keşke seni hiç doğurmasaydım. Keşke dünyaya erkek olarak gelseydin. Yâda sende diğerleri gibi kız olsaydın. Yanıma gelir misin, eğer gelmezsen burada bırakırım seni eve dönerim, sende arkadaşın emre gibi derslerine çalışıp aileni sevindirip mutlu etsen.
“Söylediğimi yapmazsan seni bir daha parka götürmeyeceğim/uslu durmazsan seni sevmeyeceğim/sana bir daha sarılmayacağım seni hiç öpmemi isteme”. Hiç bir çocuk bu sözleri ailesinden ebeveyninden duymamalıdır.
Çocuğunuza sevginizi koşul olarak sunmayın. Sevginiz ona ne ceza ne ödüldür. Koşullu sevgide kusur aranmaz, suçlama yapılmaz. Okulu kazanırsan seni daha çok seveceğim ya peki kazanamazsam o zaman bunun cezası sevgisizlik mi olacak. Karşılaştırmalar kıyaslamalar korkutmalar içinde bulunmayın. Bu söylemler o kıymet verdiğiniz en biriciğinize kendisini yetersiz ve çaresiz hissetmesine sebep oluyor en büyük zararı bu sözler veriyor, çocuğunuzda iyileşmesi güç derin yaralar açıyor.
Kişinin kendisine olan güvenini sarsar. Benlik algısını düşürür. Kendisini değersiz hissetmesine sebep olur.
Fikirlerine saygı duyulmadığı, anlattıklarının dinlemediği, önemsenmediği duygularını doğurur.
