Değerli Okurlar, Bilmem farkında mısınız ama sanırım bütün kavramlar öldü. Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun. Arkadaşlık öldü, dostluk öldü, güven öldü, saygı öldü vb. daha bir çokları…
Arkadaşım ve kız/erkek arkadaşım ayrımları ile sevgili olmayı ifade eder olduk. Flörtü olmak ayrı, kız/erkek arkadaş ve sevgili olmak ayrı ayrı kavramlar haline geldi. Aslında birbiriyle ilgilenen, birbirini merak eden, aralarında cinsel, ruhsal, zihinsel ve duygusal çekim olan, ilişkilerinin sürekliliğini arzulayan her kadın ve erkek sevgilidir zaten. Bunu sınıflandırmak mı gerekir, orası tartışılır.
Eskiden sadece hissederek severdi insanlar. Tek kişi ile sürerdi hayat. Mektuplaşırlardı. Başka biriyle daha olmak istemezlerdi ki, çünkü kalben isterlerdi ve netlik vardı. Ne istediğini bilmek vardı. Çok alternatif olsa da abla, abi, yenge, enişte kavramlarının değeri vardı. Dost dediğin zaman kardeşten öte anlamı vardı. Şimdiki dost kavramı şekil ve anlam değiştirerek işlevselliği yeni bir anlam kazanmıştır. Evli insanların eşi haricinde görüştüğü insan yada insanlar olmuştur. Abi dediğin insan “abi deme lazım olur” zihniyetindedir. Abilik kavramı da ölmüştür.
Güvenmeye değer dediğin insanlarla dahi konuşmaya çekinir oldu insan. Tabi bunun yeni nesil farkında değil gibi, eskiden güven duygusu mu fazlaydı, yoksa bu kadar mı aleni yaşanmıyordu diye düşünmüyor değil insan.. Şuan Dijital Çağdayız, sosyal medyanın etkisiyle ilişkilerden, toplumsal bakış açıları, sınıflandırmaların aşikarlığı, ilişki boyutları, hatta insanların gerçek yüzleri artık ortada..
Kardeş kavramı dahi değişmiş durumda. Farkında mısınız artık kimse kimseye abi yada abla demiyor, direkt ismiyle hitap ediyor. Bakış açıları yaşıtıymış gibi oluyor. Biz X kuşağı bizden 4-5 yaş bile büyük olsa biri hemen abla yada abi der, saygıyla konuşur, medeni durumunu, yaşını falan soramazdık. Şimdilerde ise 20-25 yaşındaki gençler bile, 40 yaş ve 40 yaş üstü kişilere abla yada abi demeyi bırakın direkt olarak “BEN OLGUNLARDAN HOŞLANIYORUM, YAŞITLARIM İLGİMİ ÇEKMİYOR, vb.” tarzda yaklaşımlarda bulunuyorlar. Bu ne kadar rahatsız edici aslında. En azından ben haz etmiyorum. Etik gelmiyor. Abi kardeş kavramlarının devam ettirilmesi kanaatindeyim.
Aradan yıllar geçse de kuşak çatışmaları muhakkak olacaktır ama ne olursa olsun kavramlar ölmesin. Türk Toplumu olarak aslında ananelerine bağlı, hala etik değerlerini kaybetmemiş insanlar var aramızda. Bu bir yandan da umut verici. Karamsar olmamak lazım. Bununla beraber kavramların öldüğünü de kabullenmek gerek.
