Nefis sözlükte “ruh, can, hayat, hayatın ilkesi, nefes, varlık, zat, insan, kişi, hevâ ve heves, kan, beden, bedenden kaynaklanan süflî arzular” olarak yer alır.
Yaşam için nefisin varlığı tıpkı nefes almanın gerekliliği gibi çok önemli bir yere sahip. Nefis; dünyaya geliş amacımız olan imtihanın gerçekleşebilmesi için gerekli olan yegâne unsur. İnsanın belli isteklerin peşinden gitme arzusu ve imtihanın bilincinde olan insanların irade güçlülüğü ile terbiye edilmesi.
Hayatımızda birçok sınavdan geçerken temelinde hep nefsimizin sınandığının bazen farkında oluyoruz. Aslında önemli olan da farkında olduğumuz arzularımızı dizginleyebilmek; sınavımızın ana konusunu içermektedir. Yaşamın her köşesinde insanın varlığını memnun edecek, elde etme arzusu barındıran birçok unsur bulunmaktadır. Bazı zamanlarda istediğimizi elde edebilsek de bazen işler istediğimiz gibi gitmeyebiliyor. Bu yüzden nefsimizin temeli iki duyguda çıkıyor; acı ve mutluluk.
Mutluyken her şey yolunda oluyor ama acı içerisindeyken ne yazık ki aynı durum söz konusu değildir. Yani bir nevi nefis hayattan beklentilerimizi kapsamaktadır. Umduğumuz gibi olmadığında hayal kırıklığı ve ardından keder peşinden gelir. Bir şairin de dediği gibi: “En büyük acıydı beklentiler.” Yani nefsimizi ne kadar terbiye edebilirsek hüsran bize o kadar az uğramış olur. Ruhun arzusunu dizginleyebilmek hayat sınavından geçmemizi sağlayacaktır. Yani dünyaya geliş amacımız yolunu saptırmadan en iyi şekilde tamamlayabilecektir.
Nefsimizi gömmek bir nevi bedenimizi gömmektir ve bizim inancımıza göre geldiğimiz yeri hatırlatır.
-Yazıma katkılarından dolayı Muhammed Şen’e teşekkür ediyorum.
