İnsan… Her zaman merakın, arayışın ve bir eksikliğin taşıyıcısı. Ama peki, gerçekten ne ister? Freud’a göre, insanın en temel arzusu hazdır; “İnsanın tüm davranışları haz ilkesine dayanır,” der. Yani bilinçli ya da bilinçsiz, yaptığımız her şeyde bir tatmin, bir doyum arayışı vardır.
Ama sadece haz mı? Abraham Maslow, insanın sadece temel ihtiyaçlarla yetinmediğini söyler; açlık ve güvenlik tatmin edildikten sonra, insan kendini gerçekleştirme arzusuna yönelir. “İnsan ne istiyorsa, çoğu zaman kendini bulmak ister,” der Maslow. Yani insan, yalnızca yaşamını sürdürmekle kalmaz; anlam arar, değer yaratır, kendini aşmak ister.
Albert Einstein ise farklı bir açıdan bakar: “Merak, insanın en temel motivasyonudur.” İnsan, bilmediğini öğrenmek, sınırlarını zorlamak ve evrenin sırlarını anlamak ister. Bu arayış çoğu zaman haz ve güvenlik gibi somut ihtiyaçların ötesine geçer; ruhun derinliklerine dokunur.
Ancak bu arzular her zaman net değildir. Carl Jung’a göre, insanın bilinçdışı arzuları ve gölgeleri vardır; insan ne istediğini tam olarak bilmeden, bazen yanlış yollarla arayışını sürdürür. İşte bu yüzden, insanın ne istediğini anlamak çoğu zaman kendi içsel yolculuğunu anlamakla eşdeğerdir.
Sonuçta insan ne ister sorusunun cevabı basit değildir. Haz, güvenlik, merak, anlam, kendini gerçekleştirme… Bunlar bir zincirin halkalarıdır ve her insan, bu zincirin farklı halkalarında arayışını sürdürür. Önemli olan, bu arayışta kendini kaybetmemek, eksikliği bir yolculuğa dönüştürmek ve belki de en çok, sorduğumuz sorunun kendisinde anlam bulabilmektir.
