Yaşamak için en gerekli duygu nedir? deseler ne dersiniz? Hiç düşündünüz mü yaşamak için ne gerekir?
Şüphesiz pek çok insanın aklına ilk somut veriler gelir yiyecek, su, tıpkı Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisindeki sıralama gibi bir sıralama gelir aklımıza önceliklerimiz, ihtiyaçlarımız, tercihlerimiz, arzu ve isteklerimiz böyle uzar liste, peki asıl olan bizi biz yapan şeylerde değil midir? Aslında mesela sizi siz yapan diliniz bir sebep değil midir? veya sizi siz yapan düşüncelerimiz.
Örneğin çok önerir çok bahsederim, George Orwell 1984 romanında romanı bir gün gerçek olsa ve “Büyük abi” adında birisi korkunç bir şekilde hayatlarımızı izlemeye başlasa bizi biz yapan her şey yasak olsa istediğimize inanmadan istediğimizi düşünemeden istediğimizi sevemeden istediğimiz gibi gülerek istediğimiz gibi ağlayarak yaşayamasak doyarak sevip doyarak ağlayamasak her şey sorgulansa ve yargılansak özgürlük kavramı dahi zihinlerden dillerden silinse kaçımızın varlığı devam eder kaçımız dayanırız yaşayabiliriz bu dünyada bazı duyguları hiç kaybetmeyecek gibi küçümsesek de aslında bizi biz yapan bu duyguların devamlılığıdır, varlığıdır.
Bizler bize ait saydığımız duyguların aslında esiri değil hayranıyız var oldukları için varlıklarını küçümsesek de aslında yok olduklarını düşünemeyiz bile hayatımızda. Aslında yokluğunu düşünmeme sebebimiz ihtiyacımız olmadığından değil yokluğunu dahi düşünmediğimizdendir. Tıpkı suyun varlığı gibidir bu duygular hayatımızda su nasıl bir ihtiyaçtır basittir gözümüzde her zaman elimizin altında görünür ancak suyun azaldığı durumlarda dahi hiç yokluğunu düşünmemişizdir. Öyle var olmuştur ki hayatımızda yokluğunun hayali dahi yoktur.
Duygularda tıpkı böyledir yokluğunu tatmadığımız duygunun varlığının kıymetini bilmiyoruz, bundan dolayı hatta bundandır ki var etmeyi bilmeyen insan yok etmeyi bilmeyen insan yok etmeyi çabuk başarır. Çünkü var edilmeyen şeyin zorlukları görülmemiş bundan yok etmek kolay gelmiştir.
Bir duyguyu kısıtlamak aslında bir insanı da bir toplumu da yok etmektir. Çünkü insanların her ne kadar başka ihtiyaçları, istekleri, görüşleri olsa da asıl olan şey duygulardı yaşama yön veren çünkü mantık hata yapmazdı kolay kolay oysa duygular hayata yön verir dolayısıyla sevinç ve üzüntülerin de sebebi olurdu. Ondan kaynaklıdır ki duygular önemlidir. Bireyi birey yapan düşünce dünyasıdır. Düşündükçe var olur insan ondan diyorum yaşamak için yaşatmak mı gerekir? Eğer yaşamak istiyorsak düşünce dünyamızı, dilimizi, bizi var eden şeyleri de yaşatmak zorundayızdır. Var etmediğimiz şeylerle birlikte zamanla bizde yok oluruz. Tıpkı bilgiyi çoğaltmak gibidir bu da Siz hiç şiir okumayan şair, kitap okumayan yazar gördünüz mü? hayır önce var edersiniz çünkü sonra var olursun O halde var olmak için önce var etmek gerekir.
