Kime sorsanız duygusal ve mağrurdur. Kiminin içinden kelimeler sel olur akar. Şairlerin bir bildiği var deriz. Şiirin ruhunu herkes anlayamasa da aslında önemli bir yeri var hayatımızda.
Hayat her zaman ciddiyeti her zaman da boşluğu kaldırmaz. Bezen de sizin duygularınıza hitap edecek bir şeyler gereklidir.
Şiirin ruhunu herkes anlayamasa da aslında önemli bir yeri var hayatımızda. Sessizce mırıldandığımız şarkılar da şiirlerden oluşmakta. Kim sevmez ki güzel bir namenin köşe başında olmayı? Ruhu besleyen, insanların kalbini yumuşatan ve anısı olan her şey için bir şiir yeter.
Şairin bir derdi olmalı diye düşünür insan ama derdi olmasa da derdi olanı anlar şair. Ne yazık ki şiir sürekli hayatımızda olsa da yeterli değer ve önem verilmez. İnsanlar insanlara yük olmamalı derler de şairlerin bu yükle gezdiğini çoğu insan bilmez. Şair dediğimiz dünyaya yük değildir ama anlaşılmaz çoğu zaman. Başka bir dünyaları vardır diğer insanların anlayamadığı bir evrenden gelmiş gibilerdir.
Siz bir şey söylersiniz şair onu nağmelerle geri iletirler size. Sizin yerinize düşünmüş, empati kurmuş ve sizin yerinize de yaşamış olurlar çünkü. Peki, hak ettikleri değeri görürler mi sizi diyar diyar, duygu duygu gezdirirlerken? Herkes severiz der ama gerekli ilgi de gösterilmez. Şairler şikâyetçi değiller bu konuda; genelde içlerinden gelen dizelerle ve ayrı bir dünyada yaşadıkları için.
İnsanlar genelde işlerine geldiği kadarını kullanır ve unuturlar. Akıllarında yer etmek için ya sansasyonel olmaları ya da kendilerini çok iyi tanıtmaları lazımdır. Ne yazık ki hepsinde bu şekilde ilerlemez süreç.
Kimisini dünyadan göçtükten sonra tanır ve hatırlarız. İçindekileri dizelere dökerken bilmeyiz çoğunu. Yine de alınanı görmedik çünkü onlar için hayattır şiir, yaşam alanıdır; bir nefes duraklamasıdır.
Diğer yandan da şair ve şiirleri olmazsa şarkılar olmaz, duygularımız başka türlü de ifade edemeyiz. Dünyanın ciddiyetinde boğuluruz ve yardımımıza koşacak dizeler olmaz. Kısacası şiirin ruhu şairin göz nurudur.
