Gaziantep’te Alzheimer tedavisi gören Fikri Koz (83), yıllarca yaptığı tamircilik mesleğini tedavi gördüğü merkezde de sürdürüyor. Merkezde bozulan eşyalar ile elektronik cihazları kendi imkanlarıyla tamir eden Koz, “Bozuk bir şey görünce duramıyorum. Hemen tamir etmek istiyorum. Alzheimer merkezindeki hocalarımızın da arkadaşlarımızın da benden tamir için fikir alması mutlu ediyor.” dedi.
Fikri Koz, Gaziantep’te genç yaşlarda ailesinin yönlendirmesiyle otomobil tamirhanesinde çişe başladı. Koz daha sonra Büyükşehir Belediyesi’nde Park ve Bahçeler Müdürlüğü’nde, emekli olduktan sonra da bir kuyumcu atölyesinde çalıştı. Koz’a atölyede çalıştığı sırada unutkanlık şikayetiyle gittiği doktorda Alzheimer teşhisi konuldu. Bir süre tedavi gören Fikri Koz’un eşi Necla Koz da aynı hastalıktan teşhis aldı.
Hastalığının ilerlemesiyle Gaziantep Büyükşehir Belediyesi bünyesinde hizmet veren Meral-Beyhan Uslu Alzheimer Merkezi’nde tedavi görmeye başlayan Fikri Koz ve eşi, sosyal hayatlarını sürdürmek amacıyla merkezin imkanlarından faydalanmaya başladı. Fikri Koz, merkezde düzenlenen spor, oyun ve çeşitli etkinliklere katılırken, aynı zamanda mesleki alışkanlığını da sürdürüyor. Gün içerisinde merkezin bakım ve onarım gerektiren bölümlerini fark eden Koz, kapı ve pencere menteşelerinden masa ve sandalyelere, basit elektronik cihazlardan çeşitli araç gereçlere kadar birçok eşyanın tamirini gönüllü olarak yapıyor. Belirli günlerde merkezin belirlediği programlara da katılan Koz ve eşi, merkeze servisle gelip tedavi ve etkinliklere katılarak sosyal hayata adapte oluyor.
Fikri Koz, “Gaziantep Büyükşehir Belediyesi Park Bahçeler Müdürlüğü’nde havuzlardaki su motorlarına, ışıklandırmalarına bakıyordum. Yıllarca çalıştım. 1992 yılında emekli oldum. 23 yıl çalıştım. Sonrasında yeniden bir kuyumcu atölyesinde makinelerde çalıştım. Hastalığımın belirtileri ortaya çıkmaya başlayınca hastaneye gittim. Doktorlar, Alzheimer tedavisi olmam gerektiğini söyledi. Tedavi için Büyükşehir Belediyemizin tesisine geldim. Buraya geldim geleli düzelmeler görüyorum kendimde.” diye konuştu.
Bozulan her şeyi tamir etmek istiyorum
Koz, Alzheimer merkezinde tamircilik mesleğinden kalan merakın devam ettiğini ve tesiste bozulan tüm eşya ve cihazların tamirini yapmak istediğini söyledi. Tesiste kendisine verilen izinler kapsamında tüm tamirleri severek ve isteyerek yaptığını söyleyen Koz, “Eşim Necla Hanım da benden 10 yıl sonra aynı rahatsızlığı yaşamaya başladı. Eşimle birlikte bu tesise geliyoruz. Servisle gelip bizi alıyorlar, buraya bırakıyorlar. Burada spor yapıyoruz, oyun oynuyoruz, etkinlikler yapıyoruz. Zamanımız çok güzel geçiyor. Ben tamirciyim. Burada da boş duramıyorum. Tesiste ne bozulmuşsa anında ben kendim yapmak istiyorum. Elimden gelen tüm yeteneklerimi kullanıp bozulan cihazları, araç gereçleri tekrar kullanılır hale getiriyorum. Bana da çok iyi geliyor bu. Eşimle evde durunca tartışıyoruz, sıkılıyoruz. Bize çok iyi geliyor burası.” dedi.
Aktif olarak tamircilik yaptığı zamanlarda çok farklı cihazlar ürettiğini ve merakıyla her şeyi denemek istediğini söyleyen Koz, “Hanım benden çok şikayetçi. ‘Evi eski cihazlarla doldurdun. Hepsini tamir edip çalıştırdın, yeni bir şey almıyorsun’ diye bana kızıyor. Ben bozuk bir şey görünce duramıyorum. Hemen tamir etmek istiyorum. Aktif olarak tamir işiyle uğraştığım zamanlarda çok farklı cihazlar yaptım. En basitinden şofbenlerden kalorifer yaptım. Sonra bu cihazların adı kombi olarak piyasaya çıktı. Tamircilik benim her şeyim. Zamanımızı geçirip tedavi olduğumuz bu Alzheimer merkezimizde de duramıyorum. Kapıların pencerelerin menteşelerini yapıyorum. Masa sandalyelere bakıyorum. Basit elektronik cihazların tüm tamiratlarını yapıyorum. Fikir veriyorum. Tamir konusunda sorumluluk vermeseler de elimden geldiği kadar bozulan şeyleri yapmaya çalışıyorum.” diye konuştu.
