Kimi zaman gelir hani en çok ihtiyaç duyduğumuz kişileri isteriz yanımızda.. Başımızı koyduğumuzda omuzlarına huzuru yaşamak istediğimiz o kişiler. Kim mi? onlar yeryüzünün kanatsız melekleri anneler…
ANNELERİMİZ…
Yeryüzünde bizleri korumak için, sevmek, sevilmek nasıl bir duygu öğretmelerini için bize verilen meleklerimiz..
Bizlerin her anında yanında olan ve ne olursa olsun desteklerini üzerimizden bir saniye bile çekmeyen o melekler..
Yeri geldiğinde dertleştiğimiz bir dost, kimi zaman gezmek için bir arkadaş bazen ise insanlardan kaçıp sığındığımız bir limandır..
Her dedikleri çıkan aslında hisseden onlar iyiyi ve kötüyü ona göre şekil vermek isteyenler hayatımıza
MELEĞİM
Her üzüldüğümde yanımda olan sen,
Yeri geldiğinde arkadaş bazen dost kimi zaman sırdaş..
Hem mutluluğumda üzüntümde yanımda olan can, canımın içi..
Kimi zaman susmalarımı anlayan.
Yanımdan kötü olduğumda ayrılmayan..
Yüzümü güldürmeye çalışan melek..
Annem, anneciğim
Papatya yüzlüm melek annem
