Yayın Evlerinin artık bir ticarethaneye dönüştüğü memleketimde, böyle samimi bir sayfada sizlerle olmak, “İnsanca paylaşmanın güzelliğini” yazmak özgürlük..
Boş bir sayfaya ne istiyorsanız yazmanın keyfini paylaşıyorum sizlerle. Kelimelerin sihrindeki bağlayıcı güzellikte, bana kalan mutluluk kısmı. Bazen bir öykü oluyorum, bazen bir blog yazısı, bazen de bir şiir,
yazmak duygusal bağlardır insanlar arasında. Bir nevi “Yüreğimiz “misafir oluyor sizlere. Sizler benim kalemle yazdığımı, düşünmeye devam edin. Yazarak çoğalıp hiç böyle köprüler kurabilir miydik “Kalpten mürekkebe” yoksa bu kadar, sevilir miydi Ömer Seyfettin söylesene?
Bana uçabileceğim kanatlar, sizlere yazabileceğim düşler hediye ettiği için teşekkürler @Haberton sitesine.
Belki tarihler boyu, sevgiyle anılan bir üstat “Orhan Veli” olamam ama.. Ve siz: “Yoluma umutlar ektiğiniz okurlarım, belki yarın bana yalın ayak gelirsiniz..”
