Özge Güneş

Güven deyince insanların aklına hemen sadakat geliyor. Oysa güven, sadakatin çok ötesinde bir yerlerde başlıyor. Sözünde durmaktan fazlası… Arkanda durmaktan,...

Bazı türküler vardır… Sadece kulağımıza değil, kalbimizin en tenha köşesine dokunur. Ne bir melodi olarak başlar, ne bir ezgi olarak...

Bir yudum kahve... En güzel kahve, kendinle içtiğin kahvedir. En azından konuştuklarını bir sen duyarsın. Çünkü asla bitmeyecek hatır kendine...

Bu hayatta elle tutamadıklarımızı gerçekleştirme çabasını düşünceye dökmek, orada gerçekleştirmek isteği; bizi varlığımızın üstünde bir yere taşır. Biraz bilgeliğe ulaşma...

Uzun bir şiir…  Gözlerin gibi küçük bir yer kaplıyor sadece… Okşanmayı unutmuş saçlarımdan doğmuş bir aşkın ebeliği miydi seni efsane...

Gündemden düşmesini dilediğimiz bir konu bu. Konuşmaktan, yazmaktan utanç duyduğumuz, sarsıldığımız…  İçim ürperiyor!  Ne yapacağız? Çözüm için daha kaç kadın...

Bilmem kaç kere yazdım da sildim şu gönlüme düşenleri. Gözümden düşenlerle beraber kaç kere yemin ettim yok saymaya.  Kaç kere...

Biraz dokundursak mı? Derler ki; “Kabe’de bir şeyini kaybedersen arama sakın! Çünkü dünya malıdır o” Sene 2005! Dört yaşındaki oğlumu...

Bir şehri özlediğinizde kendinizi neye benzetiyorsunuz? Siyah beyaz bir filmin içinde oluveriyorum ben. Özlemek ve nostalji iç içe giriyor çünkü....

Sarardı mı fotoğraflar? Ah o fotoğraflar! Hepimizin evinde var öyle eskimiş veya eskimeye terkedilmiş ama capcanlı! Bazen baba ocağında elimize geçer, bazen...

Sizin de oluyordur mutlaka, zaman zaman içime çekiliyorum ben. Taptaze bir gülümsemeden arta kalan samimiyet ya da göğüs boşluğumdan devrilmiş bir...

Şöyle diyordu şair “benim ağzım, senin kulağına göre değil” Neydi ki dışarıdan okunmayan şeyler? Neydi ki içimizden yazdıklarımız? Hiçbir kefeye sığmayacak...