Adem Çelik

Yaşadığımız çağda etrafımızda olup bitenler artık hepimizi derin bir acı ve hayal kırıklığı içinde bırakıyor. Her sabah haberleri açtığımızda, masum...

Ne bir demet çiçekti beklediğimiz. Ne dize dize şiirler. Yüzümüzü avuçlarına alıp, gözlerimizin içine bakarak gerçekten iyi misin sen? diyerek,...

Neyin var ?… sorusuna derin bir nefes alıp iyiyim diyorum ya… Bundan öte yalanım olmadı… Biz hangi ara bu hale...

Yoksulluk kök salmış dört yanımıza…. Kârun gîbî yaşayıp, Evlîya gibi konuşanlar utansın….Güçlüyüm ben güçlü arkadaş, güçlüyüm çünkü, her şeye şükreden...

Neden mi mutluyum,Çünkü kimseyle uğraşmıyorKimsenin alına moruna karışmıyorum,Kimseyle yarışmıyorum… Mutluyum, çünkü hayattan mantığıma aykırı gücüme ağır gelecek hiçbir beklenti içinde...

Değil,İşlerimiz yolunda değil,Kaybettik eski düzen havasını.Dağda çoban, denizde kaptan dahil,Şaşıran şaşırana pusulasını.Daha sürer mi dersin bu şaşkınlık?Yarını ne olacak dünyamızBiz...

Bilinmesi gerekir ki zaman geçip gidiyor. Ömür tükeniyor. Gün geldiğinde insan kopup gidiyor, sanma ki sevenler ayrılmaz, yıldızlar kaymaz, yıldız...

Nasıl bi kılıfa bürünmeliyiz? Bu soruyu hayatınızda kaç defa sordunuz kendinize? Sorma zahmetinde bulunmadıysanız haydi şimdi beraber soralım. Sormak lazım...