Başakşehir Çam ve Sakura Şehir Hastanesi’nde tedavi altına alınan yaralı depremzedeler yaşadıklarını anlattı.
Depremde 5 katlı binalarının çökmesiyle 4 saat enkaz altında kalan 28 yaşındaki Ali Aslan’ın ayak parmakları kesilmek zorunda kaldı. Bulunduğu 2. Katın enkazından çıkartılan Aslan, enkazın alt tarafında bulunan tanımadığı birini de kendisinin kurtardığını anlattı.
“BEN ENKAZ ALTINDAYKEN ALTIMDAKİ ENKAZDAN BAŞKA BİRİNİ ÇIKARDIM”
Ali Aslan, “Biz 5 katlı bir binanın 2. katında oturuyorduk. İlk depreme yakalandık. Ben hemen uyanıp eşimi uyandırdım. O an ne yapacağımızı karar veremedik. Sonra dışarıya çıkmaya karar verdik. Merdivenlerin yarısına geldiğimizde bina yıkıldı ben enkaz altında kaldım. Eşim de bir şekilde kurtuldu. Ben sıkışmıştım. Benim de altımda tanımadığım biri vardı. Beraber üzerimizdeki enkazlardan biraz temizledik. Onu öyle yavaş yavaş çıkarabildim, o çıktı. Köyümüzdeki tanıdıklarımız ve iş arkadaşlarım vefat etti. Üç buçuk, 4 saat enkaz altında kaldım ama kimse yardım etmedi. Sağ olsun ailem gelip beni çıkardı. Enkaz altında bağırıp, çağırıp yardım istedik, herkesin bir bağırışı vardı” dedi.
“BANA OLSUN AMA ONA BİR ŞEY OLMASIN İSTİYORDUM”
Eşine bir şey olmasından çok korktuğunu söyleyen Aslan, “Sakin kalmaya çalıştım. Durumum iyiydi çok şükür nefes alabiliyordum. Ama artçı depremlerde devam ediyordu bu da beni ürküttü. Yan tarafımda bir bina vardı. Onun yıkılmasından korktum eğer o yıkılsaydı daha farklı şeyler olabilirdi. Çok şükür yıkılmadı. Ayağımda parmak uçlarımın alt tarafı ezilmiş ondan dolayı kestiler. Eşim deprem anında çıktı sonra bana seslendi. İyi olduğumu söyledim olay yerini terk etmesini söyledim.
Çünkü artçı depremler devam ediyordu. Ona bir şey olmasını istemiyordum. Bana olsun ama ona bir şey olmasın istiyordum. O yüzden ona gitmesi için çok bağırdım ama o gitmedi. Bana yardım getirmeye çalıştı, çok uğraştı. Buradan çıktıktan sonra ilk önce eşime, aileme sarılmak istiyorum. Annemi özlüyorum ablam da enkaz altından kurtuldu onun durumunu merak ediyorum. Yürümek istiyorum. Koşmak istiyorum ama bakalım bu ayakla neler yapabilirim” dedi.
“UMUDUMU KESMİŞTİM TAMAM BİZ ARTIK ÖLDÜK DEDİM”
Antakya Hatay’dan getirildiğini söyleyen Ahmet Çerkez, (37) “Biz tek katlı müstakil bir evde oturuyoruz. Yan tarafımızdaki 5 katlı apartman üzerimize devrildi. Ben, eşim ve 3 çocuğumla birlikteydik. Diğer çocuklarım yan odadaydı onlara bir şey olmadı. Bina üzerimize yıkıldığı an çocuğum kucağımdaydı ona sarıldım ve enkaz benim üzerime düştü. O esnada sadece bir yerden hava almaya çalıştık. Havasız kaldık boğulmak üzereydik. Oğlum artık eliyle duvarları eşeliyordu.
Bir yerden hava almak için en son geldiklerinde ellerimizle ses çıkardık. Enkazda 3 saat kaldık. O esnada umudumu kesmiştim. Tamam biz artık öldük dedim. Komşularımız da geldi onların sayesinde çıktık. Çocuğum 1.5 saat havasız kaldı. Ben artık öldü sandım. Havasızlıktan benim boğazıma sarılıyordu. 2014 yılında Türkiye’ye savaş nedeniyle sığınmıştım. Şimdi çocuklarımla barınabileceğim bir yer istiyorum” dedi.
