Hayat denilen bu çarkta hepimizin yolları var, uzunuyla, kısasıyla, düzlüğü veya engebeleriyle. Kendimizin yazıp çizdiği veya zaten var olan hüsranlar mutluluklar vardır.
Önemli olan sen bu yollardan nasıl geçtin, kiminle geçtin. Ayağının takılı kaldığı demde, kim çekip kurtardı çukurlardan seni. Unutmaman gereken tam da bu. Virajlar kiminle düzlüğe çıktı. Yürümeye mecalin yok iken kim koşmana yardım etti o yollarda. Kim sildi gözünden akan damlaları.
Ellerinin ayaklarının tutmadığı, acına yutkunduğun günlerde kim el ayak oldu eksik yanlarına. Saçlarını kim okşadı, sırtını kim dik eyledi hayata. Uzun lafın kısası, kim soğuktan üşüyen ruhuna yorgan eyledi bedenini. Bu soruların cevabını bulmuş isen şanslısın ve hâlâ yaşamak için bir sebebin, nefes almanı sağlayan bir çift göz var demektir. Onun ve kendin uğruna yaşamaya tereddütsüz devam et.
Hayat çok kısa, yeterince de aldın hayatın gamını kederini, şimdi sıra doyasıya gülümsemelerde. Hemen şimdi başla ve soldurma bedeninde, ruhunda açan eşsiz çiçekleri.
