Yunus Gezer.. Henüz 25 yaşında, yeterli sevgiyi, ilgiyi, şefkati göremediği için hayatına son vermiş. Ardında bir de mektup bırakmış. Son satırında, “umarım ölümüm hayatımdan daha değerli olur” diyor.
Oldu da. Öldükten sonra asıl ilgi alakayı belki de hayatı boyunca hiç tatmadığı sevgiyi öldükten sonra tattı. Hem de hiç tanımadığı insanlar tarafından..
Yunus Gezer’e Allah rahmet eylesin mekanı da cennet olsun. Vah gidene demiş ya eskiler, gerçekten öyle. Sevgisizlik insanı ölüme sürükler mi gerçekten ben pek emin olamıyorum. Eskiden bu düşünceyle yaşardım, kimse beni sevmiyor, kimse benimle ilgilenmiyor diye hayıflanırdım. Ama yaş alıp olgunlaştıkça bu hayıflanmalarımın da yersiz olduğunun farkına vardım.
Bir gün, kimse beni sevmiyor diye hayatıma son vereceğimi düşünmek dahi istemiyorum. Çünkü, yalnız başıma o kadar çok şeyi başardım ki, kendime olan saygım arttı. Her göz yaşımda mutlu olacağım günlerin hırsını hayal ettim bir yandan. Ölümü düşündüğümde beni bir şey dürttü içeriden, bunca başarını ellerinde bir köşeye itip, hayatına son mu vereceksin gerçekten dercesine sarstı beni.
Ben kanımca sevgisizliğinde üstesinden gelinebileceğine inanıyorum artık. Kimse beni sevmedi ama ben çok sevdim kendimi. Her şeye rağmen hayatta kalmayı tercih ettim, göz yaşlarımı yine kendim sildim, bir şeyi başardığımda aynadaki anlımdan öptüm kendimi. Bir iyilik yaptım mesela, mutlu ettim birisini. O mutluluktan bende nasibimi aldım. Başkasını mutlu etmek, edebilmekte benim için başarıydı. Ben en mutsuz olduğum anlarda, başkalarını mutlu ederek mutlu oldum. Ve başardım!
İçimde büyüyen sevgisizliği de böyle böyle yendim. Kimse beni sevmese de ben herkesi, her canlıyı sevmek istedim. Meydan okudum ve kazanan ben oldum. Kendimle, başardıklarımla mutlu oldum. Bir zaman sonra gerçekten aynadaki yansımama aşık oldum, sevdim… Kimse beni sevmesin istemiyorum ama ben kendimi çok seviyorum…
Ayrıca bir şey söyleyeyim mi? Sevgisizlikten bu derece mustaripseniz size bir başka tavsiyem şu olsun. İnsanları boş verin. Kedileri, kuşları, köpekleri, doğayı sevin. Fazlasıyla karşılığını göreceksiniz buna emin olun.
Bu kadar zorlu bir dünyada, her şeye rağmen yaşamakta başarıydı. Ve sen bunu başardığın için en çok kendini sev.
