Sizin maviniz var mıydı peki ? Turgut Uyar da unutmamış ya maviyi göğe bakma durağında durmuş öylece, peki sorarım size var mıydı sizin göğe baktığınız biri? Var mı sizin göğünüzü maviye boyayan o biri? Sizin maviniz kimdi? Şarkı da da söylediği gibi : Senin sesine benzesin, sözümü maviye boya …
Maviye dair çok fazla şey söyleyebilir çok cümle kurabilirim. Ama az kelimenin sevildiği bir dönemdeyiz. Daha önce yazılarımda çok fazla söz etmiştim. Her şeyin sıradanlaştığı bu çağda daha bir sevdim neden mi? Mavi aslında bir sembol bir sığınak. Demiş ya şair; Mavi diyorum herkesin hayatında bir tane olmalı
Bir rivayete göre zamanında bir topluluk varmış. Başarılı sevecen dürüst insanlarmış bunlar. Bu toplumu çekemeyen diğer komşuları türlü türlü oyunlarla bu topluluğu bozmak için çabalamışlar. Kısa bir zaman sonra bu toplumda isyanlar kavgalar başlamış. Yaşadıkları yerde bir gün bir tipi ile karşılaşmışlar bu tipinin ardından bulundukları yerde o tipinin içinde başını göğe kaldırmış bir mavi gül ile karşılaşmışlar. Ona bakarak hayal kurmuş ve bunun bir güç olduğuna mucize olduğuna inanmışlar.
Düşünsenize soğuk bir bölgede sıcağı seven bir gül duruyor. Her yıl aynı yerde açmaya devam etmiş bu gül. Toplulukta eski günlerine tekrar ulaşabilmiş. O toplumda ağızdan ağza söylenen tek bir söz kalmış. Mutluluğun, sevginin, özgürlüğün çiçeğidir mavi gül. Adını da efsane çiçek koymuşlar. Yaşamın anlamını öğrenmek için herhangi bir zamanda bir yerde karşınıza çıktığında dünyanın en bahtiyar ve en mutlu insan olunacağına inanmışlar.
Hatırladığım kadarıyla belirli ütopik hikayelerle bu rengi mucize anlamına getirmişler. Çok eskiden okumayı sevmeye ilk başladığım zamanlar bu hikayelerle kendime anlamlı kılmıştım bu rengi, şimdi ise herkes bilir maviyi ne kadar sevdiğimi. İleride nasip olursa kızıma koyacağım o ismi ve hayatımın birçok alanında kullandığım bu rengi ….
Mavinin anlamı kadar mucizevi sonsuz ve güzel olan her hikaye bizi de bulsun diliyorum. Deneme olarak yazdığım bir yazıda şöyle başlamışım, imkansız gibi görünen mucizenin hikayesi. Bende izi kaldı, ve benden geriye de izi kalsın istiyorum. Söz uçar yazı kalır demişler. O yüzden buraya bu hikayeyi bırakıyorum.
Ve son bir şey; İzin vermeyin umutlarınızın mavisini çalmalarına. Maviyi her gördüğümde ertelenmiş hayallerimin kokusunu anımsıyorum. Umuduma bir hayal kırıklığı sıçradı artık. Anımsamak bazen ne hüzünlü bir şey. Hayallerinin ertelendiğini bilmek daha çok. Tutulmayan sözleri hatırlıyorum. Tutulmamış sözlerin olması ne acı…
Sizin maviniz var mıydı peki? Turgut Uyar da unutmamış ya maviyi göğe bakma durağında durmuş öylece peki sorarım size var mıydı sizin göğe baktığınız biri? Var mı sizin göğünüzü maviye boyayan o biri? Sizin maviniz kimdi?
Şarkı da da söylediği gibi : Senin sesine benzesin, sözümü maviye boya …
