Şanlıurfa’dan Kayseri’nin Yeşilhisar ilçesine gelen mevsimlik tarım işçileri, her gün saat 05.00’te kalkarak ilçedeki ayçiçeği, pancar ve kabak gibi ürünlerin çapasını yapıyor. Güneş doğmadan güne başlayan işçiler zorlu mesainin ardından akşam saatlerinde çadırlarının yolunu tutuyor.
Türkiye’nin önemli tarım alanlarından ve sebze-meyve üretim merkezlerinden olan Kayseri’nin Yeşilhisar ilçesi tarım işçilerine de ekmek kapısı oluyor. Her yıl nisan ayının ortalarında yaklaşık 600 kilometre uzaklıktaki Şanlıurfa’dan aileleriyle birlikte ilçeye gelen tarım işçileri, yılın sonuna doğru memleketlerine dönüyor. İşçiler, mevsimine göre ürünlerin çapalarını ve bakımlarını yapıyor. Güne sabahın ilk ışıkları ile başlayan tarım işçilerinin zorlu mesaisi öncesinde, gün boyu tarlada olacak işçilerin yiyecek ve içecekleri hazırlanıyor.
Çapalar bilendikten sonra yollara düşen işçiler, çalışacakları tarlalara ulaşıyor. Gün boyu tarlada olan işçiler akşam 7’de ise mesailerini bitirerek konakladıkları çadırlara gidiyor.
‘Yorucu Oluyor’
İlçeye 18 yıldır işçi çavuşu olarak gelen, 11 çocuk babası tarım işçisi Yusuf Demir (58), Urfa’dan Kayseri’ye kadar 600 kilometre yol olarak geliyoruz. İşçilerle beraber 200 kişi civarında Yeşilhisar’a geliyoruz. Tarım işçisiyiz. Sabah 05.00’ten akşam 7’ye kadar mesaimiz sürüyor.
Burada kimi yemek yapıyor, kimi ekmek yapıyor. Yorucu oluyor, durmuyoruz. Çadır zorluğu şu şekilde; konteyner olursa daha iyi olur, Çünkü, 10 gün evvel yağmur yağdı, sel kalktı çadırların hepsi su içi doldu. Sağ olsunlar yetkililer müdahale ettiler.
Ne gerekiyorsa yaptılar, Allah razı olsun onlardan. Ama konteyner olursa daha iyi olur. Nisan ayının 15’i gelip, Aralık ayının 15’ine kadar burada kalıyoruz. Pancar çapasını, kabak çapasını, ay çiçeğinin çapasını bitirdikten sonra elma işi başlıyor, patates işi başlıyor.
Her işin bir zorluğu var” dedi.
Yaşam Sıkıntımız Oluyor
Tarım işçilerinden Hatice Umdu (18) ise “Şanlıurfa’dan geliyorum. Mevsimlik işçi olarak saat 05.00’ten 19.00’a kadar çalışıyoruz. Herkesin uyuduğu saatlerde biz sabahleyin çok soğuk olarak tarlaya geliyoruz. Çok zor bir yaşantımız var.
Çadırlarda bayağı yaşam sıkıntımız oluyor. Yağmurlar yağıyor; su geçiriyor, akşamları soğuk oluyor. Oturacağımız sağlam bir yerimiz yok. Çok bir zor hayat içerisindeyiz.
Yılın 12 ayının 7 ayını burada geçiriyoruz. Burada kolaylık yaşamak istiyoruz, çalışıyoruz onlar bize lazım olduğu kadar biz de onlara lazımız” diye konuştu. Çadırda yaşamanın zorluğundan bahseden 5 çocuk babası Nuri Türkler (35) ise “Şanlıurfa’dan 600 kilometre yol geldik. Ürünlerin çapasını yapıyoruz. Çadırda yaşıyoruz. Küçük çocuklarımız var çadırda yaşamak biraz sıkıntılı oluyor, riskli oluyor. Küçük çocuklarımız kaldığı için her şey olabilir konteyner olursa daha da emniyetli olur” dedi.
