Bursa’da Her Eve Bir Pati Derneği (Hepad) tesislerindeki barınakta çoğunluğu köpek olmak üzere yaklaşık bin hayvan bulunuyor.
Buradaki patili dostların büyük bölümünü pandemi döneminde sahiplenilip sonrasında sokağa terk edilen köpek ve kediler oluşturuyor. Terk edilen can dostlarının sayısının sahiplendirilenden fazla olması sonucu yer sıkıntısı çektiklerini söyleyen Hepad Kurucu Üyesi Emre Demir, “En iyi barınak, olmayan barınaktır” dedi.
Dünya genelinde etkili olan koronavirüs pandemisi nedeniyle Türkiye 2020 yılından itibaren 2 yıl kısıtlama yaparak sokağa çıkma yasağı ilan etti. Bu dönemde evlerine kapanan, özellikle de tek yaşayan insanlar, başta kedi ve köpek olmak üzere hayvan sahiplendi. Pandeminin sona ermesiyle ve kısıtlamaların kalkmasıyla birlikte sahiplenilen hayvanlar da sokağa terk edilmeye başlandı. Sokaklarda yaşamaya alışkın olmayan hayvanların imdadına ise Hepad yetişti. Terk edilen hayvanları barınaklara alan Hepad üyeleri, bakımlarını sağladıkları hayvanları yeniden sahiplendirmeye başladı.
Ancak sahiplenme sayısı az, terk edilme sayısı yüksek olunca barınakların da kapasitesi doldu.
Yuva Bulmaya Gayret Ediyoruz
Terk edilen evcil hayvanları Nilüfer ilçesi kırsal Başköy Mahallesi’ndeki Emekli Hayvan Çiftliği’ndeki barınakta misafir ettiklerini söyleyen Hepad Kurucu Üyesi Emre Demir, barınakta başta köpek olmak üzere yaklaşık bin evcil hayvanın bulunduğunu söyledi. Buradaki hayvanların büyük bölümünü pandemi döneminde sahiplenilip, sonrasında sokağa terk edilen köpek ve kediler oluşturuyor. Demir, “En iyi barınak olmayan barınaktır. Ama bir şekilde terk edildikleri için buradalar ve bizler de onlara yuva bulmaya gayret ediyoruz. Değişen yasal güncellemeler sonrası aslında bizler de yetemiyoruz. İsteriz ki daha büyük bir yerimiz olsun. Ama takdir edersiniz ki şu anki güncel durumlardan ötürü yapamıyoruz. Çünkü bu işin ucu maddiyata dayanıyor. Her gün yaklaşık 35 paket mama açılıyor, 21 kişi arka planda çalışıyor. Bunlar çok kolay şeyler değil” diye konuştu.
Sokakta Yaşamaları Mümkün Değil
Pandemi döneminde sahiplenilen ve ev ortamına alışık olan hayvanların sokakta yaşamlarını sürdüremediğine dikkat çeken Emre Demir, “Çünkü pandemide insanlar eve kapandığı dönemlerde düşünmeden dost sahiplendiler. Pandeminin bitmesiyle birlikte onları terk etmeye başladılar. Haliyle evde el bebek, gül bebek bakılan dostlarımızın sokakta yaşaması mümkün değil. Kaldı ki burada bile zaman zaman zorlanıyorlar. Belki herkes hayvan sevebilir ama herkes hayvan bakamaz, sahiplenemez. Bilinçsizce bir heves uğruna aldıkları dostlar geri planda terk edildiklerinde çok büyük hüzün yaşıyorlar. Tek gayemiz yuva bulabilmek. O yüzden ‘Her Eve 1 Pati’ diyoruz. Özellikle çocukların bu duyguyu yaşayarak büyümesini çok arzuluyoruz” ifadelerini kullandı.
Satın Aldıkları Cins Dostları Barınakta Bulabilirler
Evcil hayvan satın almayı düşünen kişilerin barınaklarda cins hayvan bulabileceğini de ifade eden Demir, şöyle konuştu:
“Aslında bunların hepsi baktığınızda insan eliyle üretilen hayvanlar. Bunlar sokakta kendiliğinden doğup, büyüyen hayvanlar değil. İnsanlar çok hızlı bir şekilde, özellikle bizim toplumda yavru köpek sevdası olması sebebiyle herkes bir umutla yavru köpek alıyor. Ona bakamadığından dolayı da belli bir yaşa geldikten sonra terk ediyor. Şu kültürün olması lazım; bakım evlerinde insanların yollarını gözleyen bir umut yuva bulmayı bekleyen yüzlerce dost var. O cins olarak satın aldıkları bütün dostları bakım evlerinde çok rahat bir şekilde bulabilirler. Hem kısırlaştırılmış halde bulabilirler hem de ev hayatına daha adapte şekilde bulabilirler. Bu kültürü yaymaya çalışıyoruz. İnsanların satın almak yerine yuva olmalarını çok arzuluyoruz.”
En Büyük İhtiyaçlardan Biri Alan
Sahiplendirme oranlarını yükseltmeye gayret ettiklerini belirten Emre Demir, “Sürdürülebilir oranımızı yükseltmeye çalışıyoruz. Ortalama bin dostumuzun yaşadığı yerde aylık ortalama 80 ile 100 dostumuz sahipleniliyor. Bu yüzde 8-10 ediyor. İstiyoruz ki aylık 200 dostumuz buradan yuvalansın. Çünkü 200 dostumuzun buradan gitmesi demek, 200 başka terk edilmiş dostumuzu da kurtarmak anlamına geliyor. Tabi insanlar terk ettikçe burası yetemeyecek. En büyük ihtiyaçlardan biri de yeni bir alan olabilir belki de. Ama buna cesaret edemiyoruz. Çok kolay bir şey değil” dedi.
