YENİ Parti Genel Başkanı Özgür Özel, İBB davası duruşmaları için bulunduğu Silivri’de basın mensuplarına açıklamalarda bulundu.
YENİ Parti Lideri Özel, “Değerli arkadaşlar, Silivri’de hep birlikte geçen celsenin bitişinde savunma hakkının nasıl kısıtlandığını konuşmuştuk ve bunun ne 1960 darbesinde ne 12 Eylül darbesinde ne Almanya’daki Nürnberg Mahkemelerinde ne 12 Eylül dönemindeki DİSK’in yargılandığı süreçlerde yaşanan ki onların hepsi darbe dönemlerinin yargılamalarıdır, hiç birisinde yaşanmayan bir şey yaşandı ve burada Ekrem İmamoğlu’na şöyle söylendi, hakkında 150’ye yakın işte örgüt kurucusu olmakla, örgüt lideri olmakla suçlandığı için güneşin altında gerçekleşen her olaydan, her iddiadan Ekrem İmamoğlu’nu da mesul tutuyorlar. Ve bu konular görüşülürken Ekrem İmamoğlu itiraz ettiğinde ‘Savunma süreniz geldiğinde konuşacaksınız, açıklayacaksınız. Sınırsız savunma hakkınız var’ denmişti. Sonra tutturdu, ‘Ben 9 Temmuz günü bu davayı bitireceğim. 8 Temmuz günü sözü al, sen ve avukatların 5 – 6 saat içinde ne yapacaksanız yapın.’ ‘5-6 saatte ben ve avukatlarım nasıl böyle bir şey yapabilir?’ Dedi ki ‘O zaman savunma hakkından feragat ediyorsun.’ ‘Öyle bir şey etmiyorum, savunma hakkımı kullanmak istiyorum.’ ‘Yok ediyorsun.’ Tutanağı öyle tuttu. Paldır küldür nereye gidecekse çekti gitti” dedi. Genel Başkan Özel ayrıca şunları söyledi:
“HUKUKİ BİR DİLLER ANLATTILAR”
“Bugünü işaret ettiler. Bugüne geldik. Bugün Sayın İmamoğlu’nun avukatları, yapılan yanlışı ve işin doğrusunu hukuki bir dille anlattı. O gün çok iddialıydı. ‘Hayır bir daha savunma hakkı vermem, onu yapmam bunu yapmam.’ Biz de burada söyledik. ‘Doğrudan bozma sebebi. Bu mahkemeyi bozdurmaya mı çalışıyor? Demek ki iddiaları dile getirip, Ekrem İmamoğlu ve arkadaşlarımızın yüzüne, cevaplarını almaya arkadaşlarımızın cesaretleri yok. Böyle yapacaklar bunu’ diye. Geçen zamandan sonra bugün de gördüğünüz gibi oyalaya, oyalaya, oyalaya en son şimdi kararını verdi. Diyor ki, ‘Savunma hakkını kullandıracağım ama belirsiz bir gün. Benim bildiğim bir gün.’ Sonra avukatlara, ‘Sadece size onu önceden söyleyeceğim.’ Bir de söylemeseydi. Savunma yapacağı günü bilmeyecek. ‘Belirli bir süre, bir arada’ diyor. ‘Bir ara. Uygun yerde, makul zamanda.’ Yani yerine, zamanına, süresine hakim karar verecek. Oysa ki asla kısıtlanamaz savunma hakkı. ‘Bu haktan yararlandıracağım’ deyip bahşetti beyzade. Gerçekten burada artık böyle bir göstermelik yargılama bile yapılmıyor. Biliyorsunuz geçen sefer savunma hakkını kısıtladığı sürede NATO gündemi vardı. Ve Ankara’da NATO toplantısı varken, bütün televizyonlar NATO’ya kilitlenmişken burada kimseler duymadan ve kısaca bir sürede hakkında 1,5 yıldır bütün televizyonların attığı iftiralara ki, bir çoğu iddianameye bile girememişti. ‘İddianameye yazdıklarımıza ve burada konuşulan her şeye o kadar bir sürede cevap ver.’ Şimdi tabii sürdüremez o tutumunu. Savunma hakkını verecek ama ‘Yine benim uygun gördüğüm gün, benim uygun gördüğüm kadar savunma yapacaksın’ diyor. Bu rezaletin daniskasıdır yani. Bu rezaletin dik alasıdır.”
“DEVASA BİR MEKANSIZLIK”
“Ayrıca şuna da değinmem lazım. Belki siz onu ayrıca takip ettiniz, haberleştireceksiniz ama. Bu meşhur yeni büyük duruşma salonunda ilk gün bugün. Bilmiyorum görüntü alma imkanı oldu mu? Ama seyircilerden dürbün getirenler var. Çünkü mahkeme salonunda seyircilerle sanıklar arasında bilmiyorum ama bir futbol sahasından daha fazla belki, belki iki futbol sahasına yakın bir mesafe var ve dürbünle izleyenler var. Bir kere sizler yine neredeyse bu kadar bir mesafeden, bizler bu kadar bir mesafeden izlemeye çalışıyoruz. Avukatlar diyor ki, ‘Göz teması yok müvekkilimizle, yani yargılamanın esasıdır. Göz teması kurmazsam savunma yapamam. Sizinle göz temasımız yok. Siz beni dinliyor musunuz, ben sizi etkiliyor muyum, vücut dilinizle bir şey diyor musunuz? Sizin sanıkla göz temasınız yok. Doğru mu söylüyor, doğru söylemediğini mi düşünüyorsunuz? Ve savcı denen kişi size doğru dönmesi gerekirken avukatlar gibi, savcı dönmüş sanki heyetin bir sonraki üyesiymiş gibi böyle mahkeme salonuna doğru bakıyor. Oysa ki hakimin yüzü dönük, ne diyecekse hakime diyecek. Onun sözünü, hakim görüyorsa yerine getirecek’ falan. Avukatlar marangozluk hatalarından mı bahsetmediler salonla ilgili. Ama şöyle bir şey. Yargılamanın güya yüz yüze yapılıyormuş gibi olduğu ama Ekrem İmamoğlu veya herhangi bir arkadaşımız cezaevinde kamera karşısında olsa, ailesi evden televizyonla izlese, avukatı bürodan katılsa, hakim bey o çok isteyip de koşa koşa gittiği tatilinden dönmemiş olsa yine bir yargılama teknik imkanlarla buradaki kadar yapılır. Bir mekanda olunmuş falan değil burada. Burada mekanı büyütmek, araları açmak, bariyerler koymak ve en uzağa yerleştirmek suretiyle bu devasa mekanda bir mekansızlık yaratılmış, bir yüz yüze yargılama imkanı ortadan kaldırılmış durumda.”
“ETKİLİ SAVUNMALARDAN KORKUYORLAR”
“Korktukları bir şey var. Etkili savunmalar yapılıyor ve en etkilisi Ekrem İmamoğlu tarafından yapılacak. Bu savunmanın etkisinden, bu savunmanın gerçekleri ortaya koymasından, iftiraları çürütmesinden, yalancılarla yüzleşmesinden korkuyorlar. Yapılan budur. Artık buradan sonra biz elbette aileler de avukatlar da bizler de tarihi yönde sorumluluğumuz gereğince bu yargılamanın bir parçası olmaya ister istemez devam edeceğiz. Onları orada bırakacak halimiz yok. Ama görünen o ki bir adaleti ayaklar altına alan ve hakkaniyet duygusunu ilk günden katleden bu anlayış, aynı talimatları yerine getirmeye devam ediyor. Ayrıca aileleri, bizleri, seyircileri hatta basın mensuplarını da tahrik etmeye devam ediyorlar. Geçen sefer bir köşeye sıkıştırmışlardı basın mensuplarını. Şimdi de olabilecek en uzak izleyici noktasında ısrarla tutuyorlar. Yanda ta en başa kadar neredeyse yer boşken, sizin gidip görevinizi en iyi yapacağınız yer yerine en kötü yapacağınız yere koyuyorlar. Biz gösterilen yere oturuyoruz burada. Geliyoruz, dediler ki ‘Buraya oturun.’ Dilek Hanım’la yan yana, İl Başkanımla yan yana, Büyükşehir Belediye Başkanvekilimle yan yana dedikleri yere oturduk. Sonra bir daha kaldırdılar, bir daha değiştirdiler. Bir daha kaldırdılar, bir daha değiştirdik. Burada en son gittik geldik, oturduğumuz yere bariyer çekip daha başka bir yere koymuşlar bizi. Bekliyor ki biz sinirlerimize hakim olamayacağız, burada bağıracağız, çağıracağız, ona hak ettiği gibi davranacağız. Çünkü o Meclis’e geldiğinde yargının bir mensubu olarak Meclis’te locası hazır. Yani bizim yaşama faaliyetimizi kendisine ayrılan son derece doğru biçimlendirilmiş bir yerde izleyebilir. Kuvvetler ayrılığı, kuvvetlerin birbirine saygısı gereği şu kadarcık bunu yerine getirmek ilk başta giydiğin cübbeye, devletin sana verdiği göreve, kullandığın unvana saygının gereği. Ama bu kadar kini nerede biriktirdiyse tanımayız, görmeyiz. Bize bu kadar düşman nerede olduysa. Dilek Hanım’a kini neredense? Bana kini neredense? İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanvekili ile ne derdi, tasası varsa? Mesele Ekrem İmamoğlu’nun ilk ifadesinin alındığı gün şu anda Adalet Bakanlığında görevlendirilmiş, Ankara’da görevlendirilmiş o zamanki bir başsavcı vekilinin Ekrem Bey’e ‘Ekrem Bey bu işler böyle. Gün değişir, siz iktidar olursunuz. Biz oraya geçeriz, siz bizi yargılarsınız. Bu işler böyle’ dedi. Yani adaleti aramak yok da biz ve onlar var. İki tane düşman kutup var. Nerede düşmanlaştı bunlar? Nerede ne zaman bu kadar kini biriktirdiler? Biz onlara ne yapmışız? Bizim yaptığımız bir tek şey var. Demokrasilerde olduğu gibi hani üstüne o cübbeyi giydiren Cumhuriyet, ona cübbe verdiyse, tokmak verdiyse altına araba çektiyse; bize de muhalefet etme, milleti ikna edersek gün gelince iktidar olma hakkı vermiş. Aynı yerden gücü alıyoruz.”
“TARİH ÖNÜNDE TEESSÜF EDİYORUM”
“Biz iktidarı değiştireceğiz diye son seçimlerde Tayyip Erdoğan’ı yendik diye kendilerini milletin, devletin, Cumhuriyet’in savcısı değil de hükümetin savcısı görenler, hakimi görenler, kendilerini zaten o zaman da öyleydi şimdi öyle, bakanlık göreviyle başsavcılık görevini birbirinden ayrı görmeyenlerin biriktirdiği ve bunlara öğrettiği kinle izlemeye geldiğimiz ya, 1,5 yıldır eşinden ayrı bir hanımefendiyi dört kere yer değiştir, en son aradan sonra geldiğimizde bu kadar bariyer çekmiş. ‘Ne oluyor?’ dedik ya, ‘Bu bariyer ne, bu bariyeri niye koyuyorsun?’ ‘Başkan öyle talimat verdi’ diyor. Başkan kim ya? Başkan kim? Başkan cirmi kadar yer yakar. Başkan dediğin burada sessizce gelmiş, bunu izleyen aileye, siyasetçiye, avukata, gazeteciye zulmetmek için mi var? Adalet dağıtmak için mi var? Kendisine tarih önünde teessüf ediyorum. Tarih önünde teessüf ediyorum. Bir kere daha demiştim bu cümleyi. Bakın ikinci kez kullanıyorum. İlk kullandığımda hemen şuradaki yargı salonunda, Ergenekon davasında karardan önce ‘Boşalt’ diye bağırıp Özese, bizi jandarmayla dışarı atmaya kalktığında kendisine odasına gidip demiştim ki ‘Ya sen geldiğinde locan hazır. Bizim size yapmadığımız muameleyi sen ne hakla? Bu kadar kini sen nerede biriktirdin? Sana tarih önünde teessüf ediyorum’ demiştim. Şu anda tarihin Özese neresinde, biz neresinde duruyoruz herkes biliyor. Özese aynı bugün yaptığı muamele gibi o gün ailelere, çocuklara, siyasetçilere ve gazetecilere zulmeden mahkemeyi yöneten kişiydi. Bugünkü hık demiş, burnundan düşmüş. Aynı o günkü Zekeriya Öz’ün hık demiş burnundan düşmüş başsavcısının 1,5 yıldır başlattığı zulüm gibi. Tarihi önünde hepsine teessüf ediyorum ve hepimizin haysiyetini, hukukunu milletimize emanet ediyorum. Başka kimseye değil. Çünkü tuz koktuktan sonra ben şimdi buradaki hakimi HSK’ya mı şikayet edeyim? Başında Akın Gürlek var, zaten bu zulmü başlatan, kurgulayan, sürdüren kişi. Adalet Bakanı olduğu gün AK Parti İl Başkanları toplantısına gidip ‘Dün olduğu gibi bugün de partimiz için mücadeleye devam edeceğiz’ diyor. ‘Dün’ dediği gün başsavcıydı adam burada. O yüzden kimi, kime şikayet edeyim? Sayın Erdoğan’a mı edeyim atadıklarını? Kimi, kime şikayet edeyim? O yüzden hep hepimizin hakkını, hukukunu ve varsa bir gün hakkımızı almamızla ilgili umudu milletimize emanet ediyoruz. Ettiklerini bulsunlar. Zulümleri artsın ki sonları tez gelsin. Bu dünyada adaleti bulursak buluruz, bulmazsak öbür dünyada bütün bu masumların iki elleri yakalarındadır. Bu devran böyle sürmez. Ben daha güneşin doğmadığı bir gece, ben daha iyinin kötüyü yenmediği bir gün ve ben daha tarih önünde zalimlerin zulümleriyle sınanmadıkları bir süreci hiç görmedim. Yine görmeyeceğiz inşallah. Teşekkür ediyoruz arkadaşlar.”
