Okey değil annem ‘evet veya ere’! İletişim dünyasında asimile olmak… Şimdilerde gün yüzüne çıkan bir cümle ‘’Yok olan, yok olmuş bir dil, yok olmaya yüz tutmuş bir coğrafya yok olmaya yüz tutmuş bir kültür” deniyor. Bizi var eden bir dil, coğrafya, kültür yok olur mu?
Bizi biz yapan bir şeyin yok olduğundan veya yok olacağından bahsediyorsak o halde biz yok oluyoruz demektir. Duyguların dili,dini,ırkı olmadığı gibi diğer tüm kavramlarında yoktur. Acı, sevgi, özlem, hasret kalple olduğu gibi bunlar da kalpte saklanır. Duygularımızın yaşadığı kadar dillerimiz kültürümüzde yaşayacaktır. Ünlü bir yazarımızın söylediği sözlerdeki gibi sözlerime kelepçe vurulabilir, söylediklerim yargılanabilir, peki ya düşüncelerime güç yeter mi?
Biz çok kültürlü, çok dilli, çok dinli bir coğrafyanın çocuklarıyız. Öyle zengin bir coğrafya da kendi kültürümüzü bırakarak, küçümseyerek bir başka yabancısı olduğumuz bir toplumun kültürünü edinmek bizi yoksullaştırmaz mı? İhanet olmaz mı doğduğumuz topraklara? Teknoloji gelişiyor robotlar üretiliyor tarihi olmayan, dili olmayan, kültürü olmayan bizler robot değiliz ki renklerimizi bırakıp tek bir hayatı yaşayalım renklerimiz var bizim, bize özgü halaylarımız, bize özgü sözlerimiz bize özgü dinlerimiz bizi biz yapan bunlarken nasıl olurda ölmeden robot olmamız istenir?
Bizi biz yapan öz kimliğimizdir, öz kültürümüz,öz şarkılarımız, öz Dillerimizdir. Bize bizden başkasından fayda gelmez bundandır tüm çabamız. Çocuklarımıza kendi dillerimizi, kültürümüzü benliğimizi öğretelim onları sosyal medyaya teknolojiye ayak uydurmalarını sağlamak için yönlendirmeyelim. Kendi benliğini yitirmesi istenen bir toplumun ilk yıkım yapılan yeri genç nesli, çocuklarıdır.
Çocuklarımız yabancı kelimeleri sadece okulda sınavlar için öğrensinler ve sadece okulda sınavlarda eğitimde gelişsinler hayatlarında, bahçelerinde, ailelerinde, sosyal hayatlarında kendi öz dillerini konuşsunlar. Bir gün hatırlarımda manevi kızım yanıma geldi okulda duymuş bir şey söyledim okey dedi. Öyle kızmıştım ki anlatamam hayır dedim bundan sonra okey yok ister ere diyeceksin ister evet ama okey yok! Anlamamıştı oturttum dizime anlattım ona bir bir benlik nedir…
Dili korumak nasıl önemli dili kültürü yok olursa ve buna izin verirse neler olur sonra küçücük olmasına rağmen bir daha hiç kullanmadı bu eksiklik mi dersiniz? Şimdi birkaç elit kesim veli olur mu öyle şey çocuk her yerde kullansın ki unutmasın geliştirsin diyebilirler ancak ben bir iletişimci ve araştırmacı olarak size şunu sunayım;
“Bir toplumla savaşarak kazanamıyorsanız kazanmanın daha iyi bir yolu var. Önce kültürlerini yok edin, sonra da dillerini o zaman kazanmış olursunuz deniyor.’’
Ben buna inanıyorum bu yüzden nasıl diğer dersler sadece okulda öğreniliyorsa evlatlarımız dili de yalnızca okulda bir ders olarak görsünler. YÖK’ten bayağı geçerli puan almış biri olarak söylüyorum belirtme sebebim bu söylendiğinde elit kesim insanları direk olarak bilmiyor kesin ondan çocukların öğrenimine karşı dememeleri için belirtiyorum. Çocuklarınız, gençlerimiz dili öğrensinler her türden kitap, şiir, yazı okusunlar ancak yine kendi özlerinde tepkiler verip kendi özlerinde yaşasınlar.
Şuan günümüzde pek çok sorunun temeli bundan kaynaklı gençlerimiz ve çocuklarımız bilinçsiz ebeveynler yüzünden kültür kargaşası yaşıyorlar. Sosyal medyadaki gibi giyinmeye, oradaki gibi konuşmaya, oradaki gibi tepki vermeye başladıkça biz eski nesilleri geri ve bilgisiz buluyorlar dahası kültüründe olmayan bir şeyi yaptıkları zaman asimile olduklarını anlamaksızın çağa ayak uydurduklarını düşünüyorlar. Oysa bunun ne kadar yanlış bir şey olduğunu bizlerin onlara göstermesi gerekiyor.
Asimile olmak çağa ayak uydurmak değildir!
