Diyarbakır’da 28 yıl önce şehit düşen oğlunun anısını odasında yaşatan anne Hatice Türüt, bu yıl da Anneler Günü’ne buruk girdiğini söyledi.
Oğlunun fotoğraflarına bakıp, gözyaşı döken Türüt, “Odasına gelir, dertleşir, konuşur ve çıkarım. Resimlerini ve ödüllerini koyduk. O, hala burada. Eşyalarının olduğu valiz var; hiç açamadım. Yatağının altında saklıyorum” dedi.
Silvan Jandarma Komando Bölük Komutanlığı’nda görev yapan Jandarma Komando Er Oktay Türüt, 28 Ocak 1994’te Kulp ilçesine bağlı Naygültepe mevkisinde teröristlerle çıkan çatışmada şehit oldu. Memleketi Rize’nin Ambarlık köyünde toprağa verilen Türüt’ün ailesi, şehit evlatlarının odasını fotoğraf ve eşyaları ile donattı. 28 yıldır oğlunun odasını aynı şekilde muhafaza eden anne Hatice Türüt, sık sık burada Türüt’ün fotoğraflarına bakıp, gözyaşı döküyor.
‘ÖLENE KADAR AYNI ACI YÜREĞİMDE’
Evlat acısının çok ağır bir yük olduğunu söyleyen Hatice Türüt, “Şehit anneliği, dile kolay ama yaşamayan anlamaz. Evlat acısı çok ağır bir yüktür. Oğlumun şehit olduğu gün etrafta bir kalabalık oldu. Soruyorum, kimse bir şey demiyor. Dediler ki, ‘Oktay vurulmuş, Ankara’da hastanede yatıyor’ ama halbuki şehit olmuş. Beni öyle oyaladılar, ilaçlarla ayakta durdum. Allah’ım, bunu hasmıma dahi nasip etmesin. Bu yükü ölene kadar arkamızda taşıyacağız. 2 senede, 28 senede acı aynı. Ölene kadar aynı acı yüreğimdedir” dedi.
‘ALLAH’IM OĞLUMUZA BİZİ KAVUŞTURUR’
28 yıldır oğlunun odasını aynı şekilde muhafaza ettiğini vurgulayan Türüt, “Odasına gelir, dertleşir, konuşur ve çıkarım. Resimlerini ve ödüllerini koyduk. O, hala burada. Eşyalarının olduğu valiz var; hiç açamadım. Yatağının altında saklıyorum. Bizim için her gün zor ama Anneler Günü daha da zor. O bana gelecekti ama ben onun mezarına gidiyorum. Türkiye’de aynı acıyı yaşayan binlerce şehit annesi var; yapacak bir şeyimiz yok. Anneler Günü de buruk geçiyor, bayram günü de. Bütün şehit annelerinin Anneler Günü’nü de kutluyorum. Bütün şehit anneleri ile kader kardeşiyiz. Allah’ım oğlumuza bizi kavuşturur inşallah” diye konuştu.
