Sağlık Bilimleri Üniversitesi (Sbü) İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kan Nakli Birimi'nde doğuştan kalça çıkığı nedeniyle engelli kadrosunda görev yapan hemşire Necla Oğuz (48), hem engelli bir birey hem de bir anne olarak sergilediği azimle parmakla gösteriliyor.
Çocukken tedavi gördüğü hastanede bugün meslektaşlarına ve hastalarına ışık olan 29 yıllık hemşire Necla Oğuz, "Annelik çok güzel bir duygu. Kızıma teşekkür ediyorum. Beni engelli bir anne olarak hiç yormadı" dedi.
İzmir'in Ödemiş ilçesinde dünyaya gelen ve Bayındır'daki sağlık meslek lisesinden mezun olduktan 10 gün sonra iş yaşamına atılan Necla Oğuz, önce özel sektörde, ardından üniversite hastanesinde çalıştı. Anadolu Üniversitesi mezunu ve 11 sene özel sektörde hemodiyaliz hemşireliği yapan Oğuz, 2011 yılında Sbü İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne atandı. Doğuştan her iki kalçasında çıkık bulunan Oğuz, 6 yaşında ilk ameliyatını olduğu hastanede şifa dağıtıyor. 15 yıllık görev süresince yeni doğan yoğun bakım, üroloji ve bebek hemşireliği gibi çeşitli birimlerde görev alan Oğuz, 2018 yılından beri de kan nakli biriminde çalışıyor.
Çocukluk Hayali Gerçeğe Dönüştü
Engeline rağmen hayata tutunduğunu belirten Oğuz, toplamda 12 farklı operasyon geçirdiğini belirterek, "İlk ameliyatımı, 6 yaşında bu hastanede oldum. Fizik tedavilerle birlikte tedavim iki sene sürdü. Hemşire olmaya aslında orada karar verdim. Oradaki hemşire ablalarımın ilgisi, yaklaşımları bir anne gibiydi. O dönemlerde çocukların başında refakatçi olmuyordu, annem yanımda değildi ama onlar bana annem gibi davranıyorlardı. Oyun odamızda benimle oynuyorlardı. Çok ilgimi çekmişti ve 'Hemşire olacağım' dedim. Çok şükür, mesleğimi elime aldım. Yıllar sonra çocukken yattığım birimin bir üst katında göreve başladığımda anılarım canlandı, elim ayağım titredi" dedi.
Kızım Beni Hiç Yormadı
Eşi öğretmen İbrahim Oğuz'un (49) da çocuk felci nedeniyle yürüme engeli olduğunu belirten Necla Oğuz, 12 yaşındaki kızı İnci'nin kendilerine her zaman destek olduğunu vurguladı. Oğuz, "Annelik çok güzel bir duygu. Kızıma teşekkür ediyorum; hiç eziyeti olmadı, çok uyumlu bir çocuktu. Eşimle dışarı çıktığımızda, onu pusetine koyup merdivenden inerken hiç kımıldamazdı. 13-14 aylıkken yürümeye başladığında ona 'Koşma, yetişemeyebiliriz' diyorduk; elimizi tutar öyle gezerdi. Emeklediği dönemde bile bulaşık makinesini boşaltırken yardıma gelirdi. Beni engelli bir anne olarak hiç yormadı" diye konuştu.
Annem Engelini Hissettirmiyor
Annesiyle gurur duyduğunu belirten 6. sınıf öğrencisi İnci Oğuz da "Yüzde 100 burslu okuyorum ve okulu çok seviyorum. Annem bence çok iyi bir anne; beni hep anlayışla karşılıyor ve engelini bana hiç hissettirmiyor. Ev işlerinde ona yardım ediyorum, bulaşıkları yerleştiriyoruz. Anneler Günü'nü kutluyorum; bana baktığı ve ilgilendiği için ona çok teşekkür ederim. Türkiye Zeka Vakfı yarışmalarına katılıyorum, Ankara'daki finallerde takımımla yarıştım. İleride astronomiyle ilgilenmek istiyorum. Hemşire olmayı düşünmüyorum çünkü beni kan tutuyor" dedi.
