Yasalar ve yasaklar, Kutsal Kitabımıza dayandırılmadıkça, halk ne yasa dinliyordu, ne de yasak. Ayşe Kulin
Yasaklar kurallardan mı oluşur yoksa merak duygusu mudur? Yasaklar çiğnenmek için midir yoksa kurallara mı uyarız? Yasaklar niçin cazip gelir, yada o döngü nedir? Doğru şeyler genelde yasak olanmıdır? Yasak olan herşey tatlı mıdır?
Basmamamız gereken kırmızı düğmeye basma arzusu…
Babaların yanında içilmeyen sigara… Kayınvalide evine giderken giyilmeyen mini elbise… “Çimlere basmayiniz” denildiğinde üstünde oturmak ve piknik yapma mutluluğu… “Dikkat! Denize girmeyiniz” girdap tehlikesi anonsu ve denize girip boğulma çılgınlığı… Annemizin “onu sakin yeme” dediği anda gözümüzün baska birşey görmediği, kulağımızın başka bir ses işitmediği ve yeme istegi…
Günah olan ve yapılmaması gereken herşeyi yapma arzumuz yasak olduğundan mı yoksa yasaklar bize tatlı geldiğindenmidir bilmem ama yasaklar çiğnenmek içindir. En çok; Bu alanda “sigara içmek yasaktır” denildiğinde gizlice tuvaletlerde sigara içeriz. Havaalanı dahil üstelik cezasına aldırmadan.
Veya metro vagonlarında bulunan “kolu çekmeyiniz” yazsa da kaç kişi o kolu zevkle çekmek istemistir.
Ya okul müdürünün odasında duran sınav sorularını alma yada bakma arzusu. Anneannemin “Öpüşürsen hamile kalırsın” diyen korkutma kuralından sonra öpüşme isteği.
Sonucu ne olursa olsun tüm yasakları yapmak istememizin nedeni bizde merak uyandırması. Ceza verilip yasak konulmasaydı sonucu asla merak etmezdik ve sanırım bazı duyguları tatmazdık.
Peki bu yasakları yapmayınca neler oluyor. Neden yapmayalım. Kimin için, niçin yaşıyoruz. İstediğimiz gibi giyinmeyeceksek, yemeyeceksek, içmeyeceksek yaşamanın ne anlamı var. Sırf annem beğendi diye o gelinliği giymek zorundamıyım. Sırf yakın arkadaşım aldı diye o tokayı takmak zorundamıyım. Arkamdan dedikodu yapılacak laf söylenecek diye erkeklerle/kadınlarla konuşamayacakmıyım.
Sırf başörtum var diye eğlence mekanlarına gidemeyecekmiyim. Hayatımızı baskaları için değil de kendimiz için yaşasak güzel olmaz mı?
Peki hayatımızın neresi bizim kontrolümüzde.
Birileri mutlu olacak diye biz mutsuz mu olalım. X kişiyi takmadan, birileri umrumuzda olmadan yaşamak hakkımız değil midir?
Göğüsüm büyük dekolte giyemem, şişmanım popom büyük tayt giyemem, bacağım yok mini etek giyemem.
Herkes kendi hayatına bakıp kendi meselelerini çözmeyi öğrense keşke..
Yasalar ve yasaklar, Kutsal Kitabımıza dayandırılmadıkça, halk ne yasa dinliyordu, ne de yasak. Ayşe Kulin
